สวัสดีค่ะทุกคน ตั้งกระทู้นี้เป็นครั้งแรกเลยนะคะ ถ้าพิมพ์เลอะๆ ขออภัยด้วยค่ะ
เราอายุ 32 ทำร้านออนไลน์เล็กๆ อยู่เชียงใหม่ ขายของทำเอง แพคเอง รับออเดอร์เองทุกขั้นตอนมาเกือบ 5 ปีแล้ว แต่เมื่อต้นปีนี้เริ่มเช่าพื้นที่ร่วมกับพี่ๆ อีกสองร้าน เป็นโกดังเล็กๆ ที่มีโต๊ะรวมให้ใช้ เหตุผลคือของล้นห้องเช่าแล้ว หายากที่จอดด้วย เลยย้ายมาเพราะใกล้โลตัสด้วย สะดวกจริงๆ

แรกๆ ก็ดีค่ะ มีผู้จัดการพื้นที่ดูแลเก็บค่าส่วนกลาง ตั้งกฎเล็กๆ เช่น ห้ามวางของบนทางเดิน ปิดไฟหลัง 23.00 ถ้าใช้โต๊ะเกินเวลาต้องจ่ายค่าไฟเพิ่ม — เราเข้าใจนะ ยอมจ่าย ไม่มีปัญหา

แต่จากเดือนก่อนผู้จัดการคนเก่าออกฉับพลัน แล้วมีคนใหม่เข้ามาแทน แล้วก็เริ่มเปลี่ยนกฎแบบหนักเลย เช่น บอกว่าต้องมีชั่วโมงแพครวม ช่วงบ่ายสองถึงห้าโมง วันจันทร์-ศุกร์ ทุกคนต้องมาแพคร่วมกัน เพื่อประหยัดไฟและรับพัสดุร่วม จะมีคนเช็กเวลา ถ้ามาช้าเกินกี่นาทีจะตัดคะแนน หรือหักส่วนลดค่าส่วนกลางถ้าพักผ่อนไม่พอ — เราฟังแล้วแบบ เอ๋? เราทำธุรกิจของเรา ไม่ใช่พนักงานบริษัท. เงียบเลย

เราเป็นคนขี้เกรงใจ เลยทำตามอยู่ประมาณ 2 สัปดาห์ พยายามแพคให้ตรงเวลา แต่ปัญหาคือออเดอร์จากต่างจังหวัดเข้ามาช่วงเช้ากับดึก บางทีลูกค้าต้องใช้ของตอนเช้า ต้องส่งก่อนรอบรถขนส่งเช้า ถ้าเรารอแพครวมก็เลยรอบ ทำให้ลูกค้าโกรธ บางครั้งมีพนักงานส่งของมาเอาเอกสารด่วนด้วย (เมื่อวันที่ 3 มิ.ย. ประมาณ 08:20 น. ยังจำได้) เราเลยพยายามอธิบายกับผู้จัดการใหม่ว่าเราต้องยืดหยุ่นบ้าง เค้าตอบมาแค่ว่า "กฎคือกฎ" เสียงนิ่งมาก จนเรารู้สึก...งงมากกก

เพื่อนร่วมโกดังบางคนซึ่งก่อนหน้านี้คุยกันปกติ อยู่ๆ ก็กลายเป็นกระบอกเสียงให้ผู้จัดการ เช่น ชอบบอกหลังๆ ว่าร้านเราแพคช้า ขี้วีน (เราไม่ได้วีนนะ) หรือมีคนเอาสินค้ามาวางเกะกะโต๊ะรวมแล้วไม่เก็บ บอกให้เราไปเก็บแทน เรารู้สึกเหมือนโดนคาดหวังให้จัดการพื้นที่ ทั้งที่เราเสียค่าส่วนกลางเท่ากับคนอื่น จะให้เราเป็นคนทำความสะอาดฟรีๆ ด้วยเหรอ. งงอะ

มีคืนหนึ่งจำได้ชัดๆ คือคืนต้องส่งของด่วน กะว่าจะมาแพคตอนหัวค่ำ ประมาณ 22:10 น. แล้วผู้จัดการใหม่ส่งข้อความกลุ่มว่า "คืนนี้ทุกคนปิดโต๊ะก่อนสามทุ่มนะ" เราก็โทรหาเพื่อนร่วมโกดังซึ่งคุยบ่อยสุด แต่เค้าบอกสั้นๆ ว่า "เออ เขาบอกแล้วนะ ต้องปิด" แบบไม่ตั้งใจฟังรายละเอียด เราเลยวิ่งไปหามุมเงียบในรถที่จอดด้านหน้าอาคาร แพคของคนเดียว กล่องใบเล็กๆ กับเทปกาว กับไฟฉายมือถือ สภาพมืดๆ หัวใจพองโตจากความทุลักทุเล 5555 แต่สุดท้ายส่งทัน ก็โล่งใจนิดนึง แต่กลับรู้สึกแย่กับตัวเองว่าเราเริ่มเอ็นจอยความเป็นฟรีแลนซ์น้อยลงหรือเปล่า หรือเราคิดมากไปเองจิงๆ

ครั้งนึงตั้งใจคุยสุภาพกับผู้จัดการเรื่องความยืดหยุ่น เค้าฟังแต่ไม่ตอบตรงคำถาม กลับบอกว่า "ถ้าไม่สะดวกก็ย้ายออก" คำพูดนี้แรงมากสำหรับเรา และพอเพื่อนบางคนเห็นก็เริ่มมองเราเย็นๆ เหมือนเราเป็นปัญหา ทำให้ลังเลจะยืนกรานสิทธิ์ยังไง เพราะเราไม่อยากมีเรื่อง แต่อีกใจอยากปกป้องงานและลูกค้า

คือเข้าใจว่าการอยู่รวมต้องปรับ แต่กฎใหม่ๆ ทีละเยอะมันกระทบธุรกิจเรา วิธีสื่อสารทำให้บรรยากาศตึง เครียดแล้วงานแพคก็ช้าจริงงงมากกก งานเยอะเครียดเป็นวงจร ถถถ ย้ายก็หาแห่งใหม่ยาก ห้องเราเล็ก จะย้ายที่ก็ต้องเช็คค่าไฟ ค่าส่ง ที่จอดรถ ใช้เวลาหาไม่ต่ำกว่า 2 สัปดาห์แน่ แล้วค่าเช่าก็อาจเพิ่มอีก คือชีวิตฟรีแลนซ์มันไม่มั่นคงอยู่แล้ว T_T

ตอนนี้กำลังคิดว่าจะคุยจริงจังขอข้อยกเว้นสำหรับร้านที่ต้องส่งด่วน หรือขอแบ่งมุมเล็กๆ เป็นส่วนตัวชัดๆ หรือไม่ก็ย้ายออก แต่ว่ากลัวเพื่อนร่วมโกดังไม่พอใจ หรือกลัวคำว่า "ย้ายออก" ที่ผู้จัดการเคยพูด เรารู้สึกว่าคิดมากไปไหม หรือควรยืนกรานบ้างดี

เพื่อนๆ ที่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้ ช่วยแชร์หน่อยได้มั้ยคะ ว่าคุยยังไงให้ได้ข้อยกเว้นแบบมีมารยาท แต่ไม่โดนเอาเปรียบ หรือถ้าย้ายควรเตรียมตัวยังไง ห้องเรามีพื้นที่จริงๆ ประมาณ 3x4 เมตร แค่โต๊ะกับชั้นเล็กๆ ก็เต็มแล้ว อยากรู้มุมมองคนที่เคยแชร์พื้นที่ทำงานแบบนี้บ้าง

ขอบคุณมากๆ นะคะที่อ่านยาวๆ มาถึงตรงนี้ เราแค่อยากได้คำแนะนำจริงๆ อ่ะ

ป.ล. ถ้ามีคนจะบอกให้ทำหน้าตายๆ เราก็กลัวโดนมองว่าใจร้าย แต่เราเหนื่อยมากกก จิงงง