ខ្មានពេលទេ អาจារីនិងមិត្តរួមការងារបែងចែកក្រិតវិជ្ជាស្រាវជ្រាវ ត្រូវធ្វើម៉េចដែរ?

កំពិសរសើបនៅលើទូរស័ព្ទ សុំទោសបើខ្វះខាតណាហៅមក ខ្ញុំថ្មីទើបបានចុះឈ្មោះជាសមាជិកដំបូងផង

ខ្ញុំអាយុ ៣៤ ឆ្នាំ ជានិស្សិតបរិញ្ញាបត្រដ៏ឧត្ដមនៅសាកលវិទ្យាល័យនៅស្រុកឧត្តរមាន សិក្សារយៈពេលបួនឆ្នាំហើយ បទវិទ្យាខ្ញុំកំពុងជិតបានស្រេច ប៉ុន្តេលិចកន្លងមកស្ទើរពាក់កណ្តាលមួយម៉ោងត្រង់បន្ទាប់ពីពិនិត្យទិន្នន័យ រហូតដូចជាអាចជឿបាន ប៉ុន្តែយប់ម្នាក់ឯងមានរឿងធ្វើឲ្យខ្ញុំភ្ញាក់រហូតចង់យំ ស្ងាត់ណាស់

យ៉ាងខ្លី គឺខ្ញុំធ្វើការប្រមូលទិន្នន័យសំខាន់ៗដោយខ្លួនឯង ចាប់ពីរៀបចំសារធាតុរហូតដល់បើកម៉ាស៊ីនបញ្ចេញលទ្ធផលជាក់ស្តែង ប្រើពេលសរុបប្រមាណពីពីរឆ្នាំនិងពាក់កណ្តាលក្នុងការសាកល្បង បង្រៀនលទ្ធផលភាគច្រើន ស្យាយដាក់ក្រាបខ្លះៗរាប់មួយចំនួន រហូតដល់ប្រើខ្មៅប៊ឺបឺរមួយដល់ស្រាប់ ដូកទិន្នន័យយ៉ាងរងចាំឲ្យអ្នកដទៃយល់ ប៉ុន្តពេលដាក់រចនាសេចក្ដីអត្ថបទទៅឲ្យអាចារ្យ គាត់យកឈ្មោះមិត្តនៅល្រើបឡើនជាអ្នកនិពន្ធរួមជាកំនោយទីមួយឆាប់ៗ ដោយមិនបានប្រាប់ខ្ញុំ ហើយនិយាយថាមិត្តគាត់សោះជួយកែភាសា តិចតួចប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំអានហើយភ្ញាក់ចិត្តណាស់ មិនបានចេញមុខពិភាក្សាមុនផង អូ..ច្របូកច្របល់ណាស់

មានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំត្រូវបានមើលរំលង ឬខ្ញុំគិតច្រើនពេកទេ? មិនចង់បង្កទម្លាប់នៅលើរូបឡើនទេ ប៉ុន្តែចាប់អារម្មណ៍ចិត្តថាការខំប្រឹងរបស់ខ្ញុំត្រូវបានបម្រែបម្រួល រយៈពេលខ្លះៗដែលខ្ញុំភ្ញាក់ម៉ោង ៥ ព្រឹកទៅធ្វើសាកល្បងដូចជាផុតភ្លេច ត្រូវចិត្តខ្លាំង សុំទោសដែលនិយាយខ្លាំង ខ្ញុំហ៊ានចាក់ទាន់អាហារ។ សោកស្តាយខ្លាំងណាស់

មិត្តរួមការងារមួយចំនួនមើលមុខស្ងាត់ មិនចូលមកសំខាន់ នរណាម្នាក់ផ្ញើស្ទីកเกอร์រួចផុត ក៏មាននរណាម្នាក់ផ្ញើសារjមកថាតើចុងក្រោយអ្នកចង់ធ្វើម៉េច ខ្ញុំចង់និយាយត្រង់ៗ ប៉ុន្តែភ័យថាវានឹងក្លាយជាបញ្ហាធំ ហើយអនាគតការស្រាវជ្រាវរបស់ខ្ញុំនឹងត្រូវលំបាកជាងមុន ទុកទំនើបភាពរបស់ខ្ញុំឲ្យមើលថាជាមនុស្សចង់ពិបាកទេ។ តើខ្ញុំពិតជាគួរទៅនិយាយជាមួយអាចារីយ៉ាងផ្លូវការ បានទេ? นัดសន្ទនាជាលំហាត់អក្សរ? រឺតិចគេងទុកឲ្យស្ងាត់បានរហូតពេលបញ្ចប់ហើយហាមនិយាយ?

តក្រុងខ្លាំងណាស់ពិត T_T ហ្វ្ទ្វ្ទ្វ

មិត្តៗអញ្ចឹងយាប់ម៉េចទៅ ចខ្ចីត្រូវធ្វើម៉េច? សូមដល់មតិយោបល់ផង សូមអរគុណណាស់