မိတ်ဆွေတို့ ရှေ့မှာမေးချင်ပါတယ် ဘာလုပ်သင့်လဲ? အရမ်းရှုပ်နေတယ် အရမ်းပဲရှုပ်

ငါက ဖရီးလန္စင်တစ်ယောက်၊ ကွန်တင့်နှင့် ဂရပ်ဖစ်ဒီဇိုင်းလုပ်တယ်၊ အသက် ၄၂၊ ရန်ကုန်မှာနေရတယ်။ တစ်ပတ်တစ်ပတ်ကိုပရောဂျက်ယူပြီး လုပ်တတ်တယ်၊ ဘော့စ်တစ်ယောက်မရှိဘူး အခမဲ့လှတဲ့ဘက်ကိုပဲ မင်းသိဘူး ဒါပေမယ့် မကြာခဏကျွမ်းနေပေမယ့်သားဘဲ 5555

တိုတောင်းပြောရမယ်ဆိုရင် ကျွန်မဟာ အေဂျင်စီ B မှာတင်ဆက်ပြီး ဖောက်သည် A ကိုအတွက် ဘရိုရှာနဲ့ ဆိုရှယ်ပို့စ်များအတွက် အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ် (တွေ့လာတာလည်း တစ်လနဲ့ပို) အလုပ်အတိုင်းတိတိပို့ပေးပြီး မူရင်းဖိုင်တွေ အကုန်လုံးပေးပြီးဖြစ်ပါတယ်။ Presentation ရက်မှာ ကျွန်မကိုယ်တိုင် တက်ပြီး နောက်တစ်စုံချင်း အလုပ်ကောင်းမယ်လို့ ကြည့်ချင်လို့ နားထောင်နေခဲ့တယ်။ အဲဒီနေ့ နေ့လယ် ၂း၃၀ အချိန် ငါက ကက်ဖေးတစ်ခွက်ကြက်သေ့ကလက်ဖက်ပုံးလက်ရှိနဲ့ အပြာရင့်ဘောပဲင်ကိုင်ထားပြီး အေးချမ်းစွာထိုင်ကာ အဲဒီအေဂျင်စီက အလုပ်ကို ပြောမယ်လို့ ထင်ထားတယ်။ ဒါပေမယ့် presentation မှာ အဲ့ဒီအေဂျင်စီက ဆလိုက်များပြပြီး “ဒီဟာက ကျွန်တို့ကုမ္ပဏီဆီဒီဇိုင်းအဖွဲ့ရဲ့ အလုပ်ပါ” လို့ ပြောလိုက်တာပေ့ါ။ အဲဒါနဲ့ ငါတုန်လှုပ်သွားတယ် မျက်နှာဘယ်လိုပြသရမှန်းမသိဘူး

ဒါပဲမဟုတ်ဘူးနော်၊ မကြာခဏ ဖောက်သည်ပေ့ချ်ပေါ်မှာ အလုပ်တင်တဲ့အခါ ငါရေးထားတဲ့ စာလုံးနဲ့ ပုံတွေ အပြည့်အစုံကို ရိုက်ထားတယ်၊ ဒါပေမယ့် အကြောင်းအရာရဲ့ အောက်မှာ ငါ့နာမည်တစ်ခုမှ မရှိဘူး၊ အဲဒါနဲ့မဟုတ်ဘဲ အေဂျင်စီလုံဂိုနဲ့ ဒီဇိုင်နာတစ်ယောက်နာမည်တစ်လုံးပဲရှိတယ်။ သူက ဒီဇိုင်းလုပ်ငန်းနဲ့ တိုက်ဆိုင်ချက်မရှိသူပဲ၊ မီဒီယာစာသားလေးတွေ ငါရေးတာနဲ့ မတူဘူး၊ ရိုးရိုးအလယ်ပိုင်းလို စာတစ်ပိုဒ်နဲ့ပဲ ရှိတယ်။ ငါကအတင်းပညာနဲ့ အေးချမ်းစွာ အေးအေးဆေးဆေး “ကျေးဇူးပြု၍ ခရက်ဒစ်ထည့်ပေးပါလား/ကျေးဇူးတင်စာငယ်တစ်စောင်ပို့ပေးပါလား” လို့ အေဂျင်စီကို message ပို့လို့သွားတယ်။ ငါက အမှန်တကယ် တစ်ပတ်ထောင်ပြီး ၁၂ ရက်ခန့် အလုပ်လုပ်ခဲ့တာပါ၊ အသေးစိတ်လုပ်ခဲ့တယ် ချက်ချင်းဖိုင်ကို ဖောက်သည်သဘောကျအောင်လုပ်တာပေါ့။ သူတို့ပြန်စာလာတာ “ဆသွယ်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ team က posting ကို set လုပ်ထားပြီးဖြစ်တာပါ ဘာမှ မပြောင်းနိုင်ဘူး” ပြီးတော့ ဆက်မပြောတော့ဘူး။ သူတို့အတွက်တော့ အတော်လေး သေးငယ်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုပဲ ဖြစ်နေရတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ့အတွက်ကတော့ များလွန်ပြီး မမျှတတာပဲ

ငါ အရမ်းတံတားတုံ့တယ်၊ အပြစ်ခံရလား ဒါမှမဟုတ် အရမ်းရိုင်းပုတ်သလားမသိဘူး။ ငါ့ကြိုးစားမှုအပေါ်လက်ရာတွေကို အပြုတ်ထုတ်လိုက်သလို ခံစားဖြစ်နေတယ်။ တာဝန်လက်ခံပေးသည့် လက်မှတ်မရှိဘူး ဒါမှမဟုတ် အခွင့်အရေးပေးပို့တောင်းဆုတ်တဲ့စာချုပ်မဟုတ်ဘူး။ ငါမှာ အီးမေးလ်အတည်ပြုချက်နဲ့ မူရင်းဖိုင်တွေ စာရင်းထိမ်းထားတယ်၊ ဒါပေမယ့် မိမိကိုယ်တိုင်ကို “ငါက အရာအချို့ကို အတော်လေးစဉ်းစားနေတယ်” လို့ မေးနေတယ်။ ယူဆလို့ရမလား အမှန်တကယ် ပိုမြင်ကွင်းကျယ်စေချင်လား၊ မဟုတ်ရင် ရှင်းလိုက်ပြီး ပွင့်လင်းစေချင်လား၊ ထပ်တစ်ဖက်ကလည်း ဖောက်သည်အသစ်ရှာဖွေရန် အန္တရာယ်နဲ့ တစ်ခုဆက်တည်းနိုင်ဖို့ ရှိရင် မသိဘူး။ ဖရီးလန္စင်အဖြစ် ပြင်ပရှေ့အချက်ပေးမှုနဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ထိန်းသိမ်းရဖို့လိုတယ်၊ ဒါပေမယ့် စွန့်လွှတ်လိုက်ရင် ဘယ်သူမှ ဂုဏ်သိက္ခာမပေးကြဘူးလား

တချို့သူတွေက ရိုးရှင်းစွာ အီးမေးလ်တရားဝင်ပို့ပြီး ခရက်ဒစ်တောင်းတဲ့ စာပို့လိုက်ပါလို့ ပြောတယ်၊ တချို့က နောက်ကျပြီး ဒဏ်ပေးငွေအတွက် တရားစွဲဆိုလိုက်ပါလို့ ဆိုတယ်။ ငါတော့ မတင်းကျပ်ချင်ဘူး တော့ အပေါက်လိုင်းပေလေး မလုပ်ချင်ဘူး ဒါပေမယ့် ငါမျှတမှုကောင်းချင်တယ်လည်း။ ဒါက ငါ့ကို အလွန်ဖိစီးမှုကျဆင်းစေတယ်။ ပြင်းထန်စွာပြောရင် မရင်ဆိုင်နိုင်ဘူးအထိ ကြောက်တယ် အလုပ်နှန့်ရင်၊ ရှောင်ခွာခံရင်၊ block လုပ်ခံရင်လား။ တဖက်တည်း လက်လျော့လိုက်ရင်လည်း အလွယ်တကူ ဖက်ရမယ် ပဲ

ငါဆိုတော့ ဆုံးဖြတ်မရဘူး မိတ်ဆွေတို့။ ငါတွင်ပင် ဆင်ခြင်လာတယ်လား ဒါမှမဟုတ် အလွန်စိုးလောက်လား။ မိတ်ဆွေတွေ အမျိုးမျိုးမြင်တဲ့အခါ ဘယ်လိုလုပ်ကြလဲ ချည်းချင်းပြောကြေးကျ

Postscript: တချို့က သူငယ်ချင်းရဲ့ login ချိတ်သုံးပြီး post တင်တာကြောင့် ပြဿနာကြီးထွားသလား ဟုတ်မဟုတ်? အလုပ်ခရက်ဒစ်ကို ဘယ်လိုသက်ရောက်စေသလဲ?