ខ្ញុំធ្វើការនៅរោងចក្រ នៅឧដរ ធនី។

គ្រាន់តែចង់លើកចិត្តចេញៗណាស់ ឥឡូវនេះចិត្តខូច និងភ្ញាក់ផ្អើលធំមែន ពិតៗ។ ខ្ញុំអាយុ 22 ប្រាំពីរឆ្នាំ ជាបុគ្គលិកផ្នែកប្រមូលផ្តុំសម្ភារៈ មកបានជិតមួយឆ្នាំប្រហែល 11 ខែហើយ កំពុងរៀនការ រៀងរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែមិនគិតថានឹងជួបបែបនេះទេ រោងចក្រ តូចៗ ជិតផ្ទះ ដែលគិតថាផ្ទេរការមកធ្វើការនឹងស្ងប់ស្ងាត់ ទំាងថ្ងៃធ្វើការ ហើយបានប្រាក់គ្រប់គ្រាន់ សម្រាប់ជីវភាព ប្រចាំថ្ងៃ

ប្រធានប្ដូរមួយខែ៣មុន ជាស្ត្រីប្រហែល 30 អើយមុខ ខ្លាំង និយាយផ្លាស់ពេលដើម គិតថាវាខ្លាំងមែនទែន ប៉ុន្តែចិត្តល្អ ប៉ុន្តែ... ពីពីរខែមកនេះ មានការបែងចែកកិច្ចការនិងប្ដូរទំនួលខុសត្រូវញឹកញាប់ខ្លាំង ដល់ថាត្រូវបានចែកក្រោមនៅក្នុងជួរសារLINEហេងហោចថា "អីវ៉ាន់នេះ" ការងារដែលធ្លាប់ធ្វើពីព្រឹកដល់ថ្ងៃត្រូវប្តូរឲ្យមនុស្សថ្មីដែលមកបានមួយខែ ទោះបីជាមនុស្សមុនយើងជាមនុស្សខ្លាំង និងនៅក្នុងប្រព័ន្ធមួយឆ្នាំហើយក៏ដោយ មិនដឹងហេតុអ្វីត្រូវប្តូរ។ សួរប្រធានបានចម្លើយខ្លីៗថា "ត្រូវសម្រួល" បិទមាត់ទាំងអស់

មានករណីមួយដែលខ្ញុំ នៅតែចាប់អារម្មណ៍ គឺនៅថ្ងៃនោះជាកម្មកាពេលល្ងាច ប្រហែលម៉ោង 19:30 ខ្ញុំភ្លេចធ្វើឲ្យសម្ភារៈធ្លាក់បែក (ពិតណាស់មិនមានបំណង ហើយក៏ធ្លាប់មានតិចតួច) ប្រធានឲ្យដើម្បីមិត្តរួមការងារដែលឈរចម្ងាយចូលចាប់យកបញ្ចេញពាក្យខ្ពើមក្នុងមុខមន្ដ្រីក្រុមទាំងក្រុមថា "នៅតែធ្វើបែបនេះបានយ៉ាងដូចម្តេច" ដោយសំឡេងដាច់តុល្យ។ ខ្ញុំក្រហមមុខ ស្រួលស្ទាក់ ខ្លាចថាធ្វើខុសទៀតនឹងមានអ្វីបន្តិចបន្តួច ចូរទោះបងប្អូនថ្មីដែលធ្លៀកធ្លាវិប្បកិរិយាធំជាងនេះម្តង ត្រូវមិនត្រូវបានទោសដល់បែបនេះ ទោះបីខ្ញុំបានខំធ្វើការមកទៀងទាត់ ក៏ដោយ ឬខ្ញុំឃើញខុសឯណាផ្ទាល់ខ្លួនឬតែការគិតច្រើនរឺ? បិតស្ងាត់។ មិនដឹងនិយាយដូចម្តេចទេ T_T

រឿងមួយទៀតគឺការប្រាប់ប្តូរការងារ និងកិច្ចការ ខុសពីមុនពេលដែលប្រធាននឹងប្រាប់មុនជាជាប៉ុន្នឹងពីរថ្ងៃប៉ុន្មាន តែក្នុងពេលនេះប្រធានថ្មីញឹកញាប់ប្ដូរកិច្ចការពេលព្រឹក គ្រាន់តែចូលមកហើយប្រកាសភ្លាម "យកហ្វាឡនេះទៅធ្វើកិទ្យាទៅពេលល្ងាតិ" ដោយគ្មានហេតុផល ឬប្ដូរមនុស្សដោយមិនសួរជម្រើសស្មោះ តែដូចជា អ្នកត្រូវតែអនុវត្តបញ្ជា។ វាធ្វើឲ្យកុំឆ្នៃសមរៀប និងថ្លៃដឹកជញ្ជូន ថ្លៃញ៉ាំពេលយប់ត្រូវខ្លាចចំរូង ហើយធ្វើឲ្យមានការលំបាកខ្ពស់ ពិតណាស់ភ្ញាក់ផ្អើល និងខកចិត្តជានិច្ច

មានរឿងតិចតួចមួយទៀត មិត្តរួមការងារពីរេទទេចាប់ផ្តើមបង្ហើបនៅពេលផឹកកាហ្វេ ថាព្រះតើប្រធានថ្មីស្រឡាញ់បុគ្គលិកម្នាក់ទាបពិសេស តែងពេកនាំគេទៅញ៉ាំអាហាររួមពីរអ្នក ជា រឿន និងផ្តល់សរសើរខាងក្រៅការងារ ទោះបីមនុស្សនោះមកធ្វើការមិនពេញម៉ោងជាញឹកញាប់ និងបើនរណាធ្វើខុសនឹងទទួលបានការតទល់។ ខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ថាការវាយតម្លៃមិនស្មើរផង។ ខ្ញុំខំប្រឹងធ្វើការ។ ប៉ុន្តេលេលខ្ញុំត្រូវការជំនួយ ឬសំណើណាមួយ ត្រូវបានមើលរំលង។ ពេលខ្លះមានការងារសំខាន់ត្រូវជួយគ្នា តែប្រធានឲ្យបុគ្គលដែលចូលចិត្តនិយាយពីរនាក់ឈប់ការងារ ធម្មតា ហើយអោយអ្នកដទៃរត់ជំនួស។ ខ្ញុំញញឹមចិត្តពិបាកនិងមិនសម

យប់មិញដេកមិនបាន គិតឡើងមិនចុះពេលពេញមួយយប់ ថាតើលាធ្វើការល្អ ឬធន់ទ្រាំបន្តព្រោះប្រាក់ខែត្រូវការ។ ខ្ញុំមិនមានបន្ទុកច្រើនទេ ប៉ុន្តែមានចំណាយតូចៗដូចជា ប្រេងម៉ូតូ ការផ្ញើរបស់ខ្នាតតិចដែលសំខាន់។ ខ្ញុំធ្វើការចង់ឲ្យកិច្ចខំប្រឹងបានទទួលការមើលឃើញ ចង់ឲ្យកន្លែងធ្វើការមានភាពយុត្តិធម៌ មិនមែនមានមនុស្សពិសេសដែលទទួលបានអ្វីគ្រប់យ៉ាង

បើនិយាយច្បាស់ខ្ញុំខ្លាចមានបញ្ហា ព្រោះខ្ញុំជាកម្មករតូចៗ ខ្លាចសំឡេងខ្ញុំមិនត្រូវបានលឺ ឬត្រូវបានទប់ស្តាប់បន្ថែម។ បើលាលុះខ្លាចរកមុខរបរ ថ្មីនៅខេត្តដែលប្រាក់ខែស្មើគ្នាចឹងលំបាកឬមិនទាន់ទេ។ ប្រាក់ខែប្រចាំខែមិនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីសន្សំច្រើនពិតៗ។ ខ្ញុំមិនចង់មើលខ្លួនឆាប់ទន់ទោល ប៉ុន្តសព្វថ្ងៃយូរមកហើយ សោកសៅខ្លាំង មិនមានភាពរីករាយពេលត្រូវទៅធ្វើការពេលព្រឹកឡើង

ខ្លះចង់និយាយជាមួយប្រធានយ៉ាងត្រង់ តែខ្លាច បើនិយាយទៅនឹងខឹង ឬដាក់ពន្ធនាគារពីគម្រោង យើងនឹងមិនមានអ្វីទៀតទេ។ មិត្តនិយាយថាដាក់ទុក សាកល្បងមองពីជិតវិជ្ជមាន ប៉ុន្តែខ្លះយប់ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំខកចិត្តច្រើនថ្ងៃនេះឬមែន ឬតែត្រូវការសាមញ្ញភាពយុត្តិធម៌ប៉ុណ្ណោះ ឬខ្ញុំទន់ខ្សោយទៅ? ហហា (ខ្មែរ -> ហៀហៀ) ភ្ញាក់ផ្អើលណាស់

ខ្ញុំមិនដឹងចាប់ផ្តើមពីណាប្រក.Real។ ខ្ញុំចង់បានកំហិតពីបងប្អូនថា ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះគួរនិយាយជាមួយប្រធានឬរក្សាទុករួចស្វែងរកការងារថ្មីល្អជាង? បើចង់និយាយ គួរចាប់ផ្តើមយ៉ាងដូចម្តេច ដើម្បីមិនផងដូចជាកំពុងស្នើសុំ? ឬបើស្វែងការងារថ្មី គួររៀបចំខ្លួនយ៉ាងដូចម្តេចសម្រាប់នាក់ដែលគ្មានបទពិសោធន៍ច្រើន? ត្រូវចង់ឲ្យកន្លែងធ្វើការល្អឡើង ប៉ុន្តែវាមានភាពពិបាក ហើយមិនចង់បង្កបញ្ហាទៀត តែក្រោយពេលយកស្ងប់ចិត្ត វាធ្វើឲ្យសុខភាពចិត្តខ្ញុំខូច គួរតែគិតខ្លាចយ៉ាងណាច្រើនហើយ។

បន្ថែម៖ អរគុណដែលអានរហូតដល់ចុង ហើយខ្ញុំមានអារម្មណ៍ស្រាលចិត្តច្រើនជាងមុនបន្តិច កាណុងចំណាំតូចមួយជាមួយសោម៉ូតូដាក់ទុកម្តាយម៉ឺនក្បាលនៅចំហៀងខ្ញុំពេលសរសេរនេះ