ខ្ញុំចេះតែចាប់ផ្តើមដាក់ក្ដីសុំលើកដំបូងណា សួរមិត្តភក្តិចង់ដឹងថាចង់ធ្វើដូចម្តេចល្អ? ខ្ញុំក៏នៅសល់ភ្ញាក់ផង ធ្វើមិនដឹងឡើយ

ណែនាំខ្លីៗ ខ្ញុំអាយុ ៤០ ស្នាក់នៅជាបារីស្តាស្តក្នុុងហាងកាហ្វេ តូចមួយនៅវិមានកណ្តាលខេត្តខ្ញុំ អ្នកម៉ាស៊ីនខ្ញុំធ្វើរហូតទៅជិតប្រាំបីឆ្នាំហើយ និយោជិកមិនច្រើនភ្លើងទេ ភាគច្រើនគឺស្គាល់គ្នាក្នុងសហគមន៍ អតិថិជនក៏ជាៗគ្នា ខ្ញុំញៀននឹងลา តេទចម្រោះខ្ញុំខ្លាំងណាស់ ព្រោះខ្ញុំប្រើគ្រាប់កាហ្វេស៊ែរប្រមូលក្នុងខេត្ត តម្រឹមផ្ដុំកាប់ បង្កើនការបំពង រហូតបានរសជាតិដែលអតិថិជននិយាយថាជារបស់ហាងយើង។ ខ្ញុំចូលចិត្តច្រៀងពេលព្រឹកប្រហែលម៉ោង ០៦:១៥-០៩:០០ ជាពេលដែលខ្ញុំស្ងៀមស្ងាត់ជាងគេ ស្មារតីកាន់ដង្ហើមកោះហើយ មានសោខ្សែតូច(សោគូតបុស)ចងជាមួយខ្សែទូរស័ព្ទចាស់យូរមក៦ឆ្នាំ អ្វីៗអីៗ

រឿងចាប់ផ្តើមប្រហែលពីពីរខែមុន មាននិយោជិកថ្មីមួយ មួយកញ្ញាដើមអាយុប្រហែល ២៤-២៥ មកស្ងៀម ស្ងាត់ លំអៀង លេងល្អ ទំងន់មុខស្អាត ប្រាកដថាអ្នកគ្រប់គ្រង(ម្ចាស់ហាង)ស្និទស្នាលជាមួយនាងយ៉ាងឆាប់រហ័ស បែរជាដឹងចិត្ត មិនលែងពីពីរប្រហែលសប្ដាហ៍ធ្វើឲ្យនាងឆ្លាតឆ្លាតសាកល្បងចម្រោះឯងនៅពេលរញ្ជួយ។ ស្មារតីខ្ញុំចង់ប្រាប់ពិត គឺខ្ញុំភ្ញាក់ ព្រោះខ្ញុំយើងនៅហាងរាល់ព្រឹក រៀបចំបារី គាត់បង្រៀននិយោជិចាស់ៗប៉ុន្មានសិល្បៈបង្រៀនមកជានិច្ច ប៉ុន្មានថ្ងៃលេងមក វីធីសิล្បៈទាំងអស់ដូចជាប្រែប្រួល។ ពេលនេះវាហាក់ដូចជារឿងទាំងអស់បត់បែនទៅស្ទើរណាស់ ហើយខ្ញុំទើបតែដឹងកណ្តាល

រឿងកាតព្វកិច្ច៖ សប្ដាហ៍មុន ខ្ញុំទទួលសារពីម្ចាស់ឲ្យចូលម៉ោងព្រឹក ៦ ដើម្បីរៀបចំកាហ្វេសម្រាប់ដឹកចេញទៅក្រុមហ៊ុនជិតៗប្រហែល៤ធុងធំ ខ្ញុំចេញពីផ្ទះម៉ោង ០៥:៤០ ដើរមូតូមាគ៌ាមកដល់ហាងប្រហែល ០៦:៣០ ក៏បើកហាងធម្មតា រៀបចំគ្រាប់កាហ្វេ ប្វើម៉ាស៊ីន តែម្នាក់ ពេលម៉ោង៩ព្រឹកម្ចាស់ប្រាប់គ移អូដឺនោះទៅជូននិយោជិកថ្មី នាងសមត្ថភាពកាន់តែរហ័ស ហើយបងប្រាប់ខ្ញុំដោយមិនចេះចីវិតថា "ថ្ងៃនេះសម្រាកសោះ" និយាយយ៉ាងធម្មតា ទើបខ្ញុំស្ងប់ សូមមិនខឹងពីការមិនបានធ្វើការ តែស្មារតីការផ្លាស់ប្តូរជាបន្ទាន់គ្មានហេតុផលនៅវត្ដមាននាទីចុងក្រោយធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍មិនល្អ ទៅដល់ថាខ្ញុំជាអ្នកខាងក្រៅផ្ទះ

ហើយរឿងទីពីរគឺរឿងរូបមន្តលាថេ ដែលខ្ញុំស្នាក់នៅជាមួយវារយៈពេលជាច្រើនថ្ងៃ ពេលនេះគឺសង្ស័យខ្លាំង ខ្ញុំមានរូបមន្តបំពងដោះដូរ និងស្ដីម៉ុន្ដកម្តៅប្រហែល ៥៥ ដឺក្រេ បរិមាណដោះ ១៥០ មីលីលីត្រ សម្រាប់សូត្រអេសប្រេសសូណ៍មួយ ពព៌ក៏នៃចាននោះនឹងមានស្នាមដុតនិងផ្អែមខាត់ អតិថិជនពេញចិត្តខ្លាំង។ ខ្ញុំបង្រៀននិយោជិកថ្មីធ្វើដោយគិតថាជាការផ្ទេរជំនាញ តែខ្ញុំមិនគិតថានឹងធ្លាប់បាត់សិទ្ធិលើវា ឥឡូវម្ចាស់យករូបមន្តទៅបង្ហោះនៅលើផេកហាង ដោយសាច់ភ្លើងភាគហ៊ុនដែលឃើញដូចជា "ខ្លួនជាភ្លុកខាងហាង" បូករូបថតដែលខ្ញុំថតផ្ទាល់ដែរ តែគេមិនបានសួរមិនបានស្នើសុំ មិនបានដាក់ឈ្មោះអក្សរផ្ដល់ឥរិយាបថទេ ហើយអាក្រក់ជាងគេលឺ គេដាក់ឈ្មោះរូបមន្តដូចជា ស្លាកការជាហាង ហើយប្រាប់អោយកត់ចុះជូនវគ្គសិក្សាផ្សេងៗថានឹងបង្រៀនដោយ "បារីស្តាដៃពូ" ហើយផ្ដល់តេកឈ្មោះនិយោជិកថ្មីនោះផង។ ថ្ងៃនោះខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាដើមទេពលម្លាប់យកពេលខ្ញុំទាំងអស់ដែលខ្ញុំចំណាយជិត៨ឆ្នាំទៅប្រើដោយគ្មានការដាំសូមអរគុណ ពិតជាជាប់ចិត្តខ្លាំង T_T

ខ្ញុំលួងលោមព្យាយាមនិយាយដ៏ម៉េចៗយ៉ាងទន់ភ្លឺ តែម្ចាស់តែងតែចំលងថា "កុំភ័យ សូមបន្តការងារ" ឬ "គាត់ចង់សាកល្បងធ្វើខ្លឹមសារ" តែប៉ុណ្ណោះ ខ្ញុំស្ងប់ចិត្ដ មិនចង់ឲ្យបរិយាកាសហាងតឹងទាំងមុខ ក្រោយពីបង្ហោះនោះ អតិថិជនខ្លះចាប់ផ្តើមសរសើរនាងថា "ស៊ងដូចរបស់ហាងតែម្តង" ខ្លះសួរថានាងរៀនមកពីណា ខ្ញុំចូលចិត្តឲ្យនាងពូកែ ក៏ប៉ុន្តែវាមិនធ្វើឱ្យយុត្តិធម៌មែនទេ។ ខ្ញុំជាមនុស្សដែលខ្ជិលជាប់អតីតកាលបន្តិចឬ? ឬខ្ញុំគួរត្រូវក្នុងចិត្តធំទុកឲ្យហាងរីកចម្រើន? ឬខ្ញុំគ្រាន់តែគិតច្រើនពេក

មានរឿងតូចមួយទៀតដែលជាការប្រមូលផ្សងគ្នាគឺការចែកទោល។ ម្ចាស់ប្រាប់ថាត្រូវកែប្រែរូបមន្តគណនា ព្រោះអតិថិជនមានការផ្លាស់ប្តូរ និយោជិកថ្មីបានមោងម៉ោងបន្ថែមជាងខ្ញុំ ដោយពិតទៅខ្ញុំធ្វើការខ្លាំងជាងនៅពេលព្រឹកជាច្រើន ស្រួលច្របូកណាស់ តែខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ឲ្យវាសមតុល្យ មិនដឹងចាប់ផ្តើមពីណា

ខ្ញុំមិនចូលចិត្តស៊ុតតែលើកឡើងទេ ប៉ុន្តែវាកប់ក្នុំក្នុងចិត្ត មិនសុខសាន្ត ការប្រើប្រាស់ខ្ញុំដូចជាឥតតម្លៃ។ ខ្ញុំគិតរួចច្រើនសប្តាហ៍ថានឹងលាហើយ ប៉ុន្តែហាងនេះមានអតិថិជនដែលភ្ជាប់ទាក់ទងជាមួយខ្ញុំ មានមិត្តរួមការងារជាមិត្តចាស់ៗ ក៏បញ្ច្រាស់ចាកចេញខ្ញុំមានអារម្មណ៍ដូចជា ខូចទោស មានអារម្មណ៍ស្រួលចិត្ត

មិត្តៗនៅប្រទេសណាដែលធ្វើការនៅសេវាកម្មឬដែលធ្លាប់ជួបម្ចាស់បែបនេះ គួរធ្វើដូចម្តេច? តើគួរតែសុំពិភាក្សាដ៏ហ្មត់ចត់អំពីការទទួលសរសើររូបមន្ត និងការចែកទោល ឬគួរស្វែងរកហាងថ្មីដែលគោរពគ្នាមិន? ខ្ញុំមិនចង់ធ្វើឲ្យបរិយាកាសហាងមិនល្អទេ ប៉ុន្តែប្រសិនបើមិននិយាយវាដូរយ៉ាងហ្នឹងទៀត វានឹងបង្ហាញថាខ្ញុំមិនសំខាន់មែនទេ តើមែនទេ? ឬខ្ញុំត្រឹមតែចិត្ដតូច? ផ្ញើអោយខ្ញុំផង ឆ្ងល់ណាស់ 5555

អរគុណគ្រប់គ្នាដែលអានដល់ទីនេះ ខ្ញុំនឹងរង់ចាំយោបល់ដោយកិត្តិយស

ប.ល. ប្រសិនបើនរណាម្នាក់មានឧទាហរណ៍ប្រយោជន៍ នៃឃ្លាដែលអាចនិយាយទៅម្ចាស់ដោយមិនធ្វើឲ្យបរិយាកាសតឹង ខ្ញុំគុណគចិត្តណាស់