ควรคุยกับหัวหน้าเรื่องการแบ่งงานกับเพื่อนร่วมทีมแบบตรงๆไหมคะ? คือเหตุการณ์เมื่อคืนยังทำให้เราวิตกและงงอยู่เลยค่ะ

เราอายุ 35 ทำงานเป็นพนักงานออฟฟิศในหน่วยงานเอกชนที่ขอนแก่น ตำแหน่งประสานงานมาเกือบหกปีแล้ว อยู่ทีมเล็กๆ ประมาณสิบคน มีหัวหน้าแผนกกับหัวหน้าฝ่ายอีกทีค่ะ สภาพแวดล้อมโดยรวมโอเค เพื่อนร่วมงานบางคนเป็นมิตร บางคนก็เก็บตัว แต่ไม่มีใครคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นจริงๆ

สั้นๆก่อนนะ 5555
เพื่อนร่วมทีมคนหนึ่งที่อยู่แผนกเดียวกัน แต่รับผิดชอบงานคนละส่วน ชอบโยนงานเล็กๆ ที่ไม่ตรงกับหน้าที่ของเรามาให้เราทำบ่อยๆ แล้วเมื่อเราเบื่อจะทำ เค้ากลับไปคุยกับหัวหน้าแล้วบอกว่ามีปัญหาเรื่องงานซ้อน แต่กลับไม่เคยมาคุยกับเราตรงๆ ผลคือหัวหน้ามาตักเตือนเราในที่ประชุม ทั้งที่เราเพิ่งยกมือขอชี้แจงแต่ไม่ได้รับโอกาสพูด เรารู้สึกเหมือนไม่ยุติธรรมมากกกกกจริงงงง

เล่ายาวนะคะ เพราะตอนนี้ยังถามตัวเองว่าทำไงดี เริ่มจากบริบท งานเราเป็นงานประสานกับหลายฝ่าย งานประจำคือออกเอกสาร นัดประชุม ประสานข้อมูลกับทีมต่างจังหวัด และดูแลฐานข้อมูลที่ค่อนข้างละเอียด วันหนึ่งเพื่อนคนนึงในทีม (ขอเรียกว่าปุ้ม) รับผิดชอบงานประสานภายนอกกับลูกค้ารายใหญ่ ส่วนเราเน้นงานภายในและระบบ แต่บ่อยครั้งที่ปุ้มจะส่งไฟล์หรือขอให้เราช่วยเช็กข้อมูล หรือลงมือตั้งค่าระบบที่จริงๆ อยู่ในหน้าที่ของปุ้มเอง โดยอ้างว่ามีประชุมด่วน หรือมีเคสลูกค้าให้แก้ก่อน ซึ่งบางครั้งเราใจดีช่วย เพราะคิดว่าอยากให้ทีมรอด ไม่ติดขัด แต่ช่วยบ่อยๆ เป็นประจำค่ะ

ผ่านมาประมาณเกือบสองเดือน เรารู้สึกว่าช่วงท้ายเดือนเราถูกดึงไปทำงานที่ไม่ใช่หน้าที่มากขึ้น งานของเราที่ต้องเสร็จตามกำหนดเริ่มล่าช้า เราก็ทักปุ้มแบบแชทส่วนตัวว่า “งานนี้ของปุ้มหรือเราคะ ช่วยแจ้งก่อนมั้ยถ้าให้ช่วยจะได้จัดคิว” ปุ้มตอบผ่านๆ ว่า “เดี๋ยวขอโทษๆ พอดีลูกค้ากดดัน” แล้วก็หายไป จวบจนวันนึงมีประชุมทีมใหญ่ตอนบ่ายสองโมงกว่า หัวหน้ามีโทนเครียดและเรียกประชุมแบบสายด่วน ประเด็นคือมีงานบางชิ้นที่พลาดส่งข้อมูลให้ลูกค้า ผลสุดท้ายหัวหน้าพูดว่า “งานตรงนี้จขกทนิสัยไม่ละเอียด ขาดความรับผิดชอบ” แล้วมองมาที่เรา เราแทบช็อก เงียบเลย

พยายามยกมืออธิบายว่า ยังมีอีกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง แต่หัวหน้าไม่ได้ให้โอกาสพูด ญาติๆเพื่อนร่วมทีมบางคนก็เงียบ ไม่ช่วยเสริมเลย เราอึดอัดมาก แต่พยายามเก็บอารมณ์ไว้ พอประชุมเลิก เราเดินไปคุยกับหัวหน้าเป็นการส่วนตัว บอกรายละเอียดว่าจริงๆ งานนี้มีการประสานจากปุ้มหลายครั้ง และเราเองก็แจ้งว่าต้องจัดคิว แต่หัวหน้าตอบว่า “เราเป็นคนที่รับผิดชอบโดยรวม ยังไงก็ต้องทำให้เสร็จ” น้ำเสียงแบบนั้นทำให้รู้สึกว่าถูกล็อคให้เป็นฝ่ายผิดตายตัว ทั้งที่กระบวนการมันไม่ชัดเจนเลย

หลังจากนั้นปุ้มก็ส่งข้อความมาขอโทษแบบสั้นๆ แต่จบด้วยว่าอยากให้เราแคร์ลูกค้ามากกว่านี้ เรารู้สึกเหมือนโดนด่าในที่ประชุมแล้วโดนเพื่อนมาย้ำแบบเบาๆ แต่บาดเจ็บลึก มันโคตรอึดอัดอ่ะ T_T เราลองคุยกับเพื่อนสนิทในออฟฟิศคนหนึ่ง เค้าบอกว่าเราอาจจัดการคิวไม่ดีเอง แต่ก็พูดแบบลังเล เราก็เลยสงสัยตัวเองว่าจริงๆ เราคิดมากไหม หรือควรเปิดใจยอมรับว่าตัวเองผิดบ้าง แต่ในความเป็นจริงมีหลายครั้งที่เราร้องขอให้ปุ้มจัดการเอง แต่เค้าไม่ตอบหรือส่งกลับมาทีละนิด

ตอนนี้เครียดมาก นอนไม่ค่อยหลับ 2-3 คืนติดแล้ว มีคืนที่นั่งคนเดียวจนตีหนึ่ง หัวโล่ง มือจับแก้วกาแฟใบเล็กวางทิ้งไว้บนโต๊ะ เห็นโพสต์อิทเหลืองใบเดียวแปะหน้าจอที่เขียนว่า "เช็กก่อนส่ง" แล้วก็คิดไปเรื่อยๆ อยากให้การแบ่งงานชัดเจนและเป็นกลาง แต่กลัวว่าถ้าคุยกับหัวหน้าอีกจะกลายเป็นเรื่องทะเลาะ หรือหัวหน้าอาจมองเราเป็นคนอ่อนน้อมเกินไปแล้วถูกเอาเปรียบ ถ้าคุยกับปุ้มตรงๆ กลัวบรรยากาศทีมจะตึง เกรงใจเพื่อนร่วมงานด้วย

เราอยากถามเพื่อนๆ ว่าควรทำยังไงดี? ควรเก็บเรื่องนี้ไว้ให้เวลาจัดการเอง รอให้มันหายไปไหม หรือควรขอให้มีการแบ่งงานเป็นลายลักษณ์อักษร แบบชัดเจนขึ้น เพื่อจะได้ไม่มีคนโดนตำหนิคนเดียวแบบนี้? หรือเราคิดมากไปเองคะ? ขอโทษถ้าเรียบเรียงงง แต่มันยังคาอยู่ในหัวมากจริงๆ

ช่วยแชร์วิธีที่ไม่ทำให้สถานการณ์หนักขึ้น แต่ก็ไม่ยอมให้ตัวเองถูกตำหนิซ้ำๆ ได้ไหมคะ ขอคำแนะนำตรงๆ นะคะ

ป.ล. ตั้งกระทู้นี้เป็นครั้งแรก ผิดตรงไหนขออภัยด้วยนะคะ