ຂ້ອຍສອນຢູ່ໂຮງຮຽນມັທຢະ ຮາດໃຫຍ່-ອາວບາງແຫ່ງໃນພູເກດ ອາຍຸ 36 ປີ ໂດ່ກຳລັງສອນປະມານ 9 ປີ ບໍ່ໄດ້ຫຼ້າແຕ່ກໍບໍ່ແມ່ນຄົນໃໝ່ທີ່ພົບງານໃນທີ່ນີ້ຫນຶ່ງວັນ

ມື້ກ່ອນປະມານສາມທ່ອງຫຼັງເສົາສອນພິເສດ ຂ້ອຍກັບມາໂຮງຮຽນເພາະມີແບບຟໍ່ມກັບເອກະສານທີ່ຈະເຊັນໃຫ້ຫົວໜ້າພາກກິດຈະການນັກຮຽນ—ປົກຈະເຂົາເຫັນຂ້ອຍບໍ່ຄິດຫຍັງ ແຕ່ພວກເຂົາກຳລັງຄຸຍກັບຄູຕ່າງຊາດຄົນໃໝ່ ແລະເສຍສຽງດັງກວ່າປົກຈະຫຼາຍ ພຽງແຕ່ກໍຖືກຖອນກັນເຖິງກຳລັງຈະຖືກສົນໃຈເກື່ອງຕາຕະລາງທັດສະທີດທ່ອງທ່ອງເດີນແຜນ ຄວາມຈິງແມ່ນວ່າຂ້ອຍຄວນເຂົ້າໄປຊ່ວຍຈັດແຜນແຕ່ສິ່ງທີ່ຊອບຊັບໃຈຂ້ອຍຄືຫົວໜ້າຕັດບັນອອກວ່າ “ງານນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງຂອງຄູໄທ” ແລ້ວລຸກອອກຈາກຫ້ອງໄປ ແບບໜ້າຕາເຮັດສະອາດ ບໍ່ມີການອະໄພ ຫຼືອະທິບາຍໃດ

ຫງຽບລົງເລີຍ

ຄູຕ່າງຊາດຍິ້ມຝຶນແລ້ວຫັນມາຖາມວ່າຊ່ວຍໄດ້ບໍ ຂ້ອຍວ່າພ້ອມຊ່ວຍເຫັນທົ່ວໆ ແຕ່ເວລານັ້ນຮູ້ສຶກມັນປິດປວງອັນແປກ ອະທິບາຍບໍ່ອອກ ບໍ່ເຄີຍຖືກມາບຸກເປັນຢ່າງນີ້ໃນທີ່ຊົ່ວງງານຂອຍ ເຖິງຈະເປັນຄູຜູ້ຊາຍຄົນດຽວໃນພາກກໍ່ຍັງບໍ່ປັດຈຸບັນຂອງຄວາມຮູ້ສຶກ ທ່າທີ່ເຮັດແບບນັ້ນເຫັນລັງຢ່າງວ່າຂ້ອຍບໍ່ເຊື່ອມຕໍ່ນັກຮຽນເລີຍ ເທັ່ງທີ່ງານທັດສະທີມັນກົດຕໍ່ເດັກເຖິງໂດຍລວມ ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງນ້ອຍ

ເພື່ອນໃນພາກດຽວທີ່ຂ້ອຍໄດ້ຄຸຍຕອນກິນເຂົ້າກິນມືກ່ອນບອກວ່າຫົວໜ້າເລີ່ມມີນິຍາມແນວນີ້ມາເປັນເດືອນໆ: ຊອບແບ່ງວຽກໃຫ້ພາກອື່ນເຮັດໂດຍບໍ່ອະທິບາຍເຫດຜົນຊັດເຈນ ແລ້ວພວກເຂົາເມື່ອມີບັນຫາແລ້ວຈະຢ້າຍໄປຖອນໃຫ້ຄົນອື່ນ ທີ່ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຄູໃໝ່ຫຼືອາຍຸນ້ອຍກວ່າ ພວກເຮົາທຸກຄົນອືດອັນແຕ່ບໍ່ຄົນໃດກໍກ່ວາງປາກສອດຕັ້ງແຕ່ກັບຫົວໜ້າ ເພາະກັງວົນຖືກເຫັນວ່າດຸດດູ້ຫຼືກ້ອງກ່ອນເງິນເດືອນ ແຕ່ການເຮັດວຽກມັນເລີ່ມບໍ່ເປັນລະບຽບ ແລະສ້າງແຄວງແສງໃຈໃນທີມຫຼາຍເກີນ

ໜຶ່ງຢ່າງທີ່ນັບບໍ່ໄດ້ແມ່ນການສື່ສານທີ່ງ່າຍໆ ຫົວໜ້າແກງບໍ່ເຄີຍສົ່ງແມວຂໍ້ຄວາມອີເມວຫຼືອັບເດດຂໍ້ຄວາມສໍາຄັນ ມັນມາາວ່າເຂົາມາບອກກາມການໃນຫ້ອງຮຽນແລ້ວປະມານມື້ເອົາມືຖູກໃຫ້ເຮັດ ຫຼືສົ່ງໄວ້ໃນໄລຂ່າວກຸ່ມເວລາ່ກາງຄືນວ່າ “ຊ່ວຍກັນນ້ອຍ” ແບບບໍ່ມີລາຍລະອຽດ ຄົນທີ່ຕ້ອງລົງມືຈະຕ້ອງນັ່ງເຄຫຼີກເອງ ແມ່ນວ່າບາງເລື່ອງຕ້ອງພາຍໃນການສື່ສານກັບຜູ່ປົກຄອງຫຼືຫ່ວຍງານລາຊະການທີ່ຕ້ອງມີເອກະສານຄົບຖ້ວນ ບໍ່ແມ່ນແຕ່ເຫັນຍຸກຍາກ ແຕ່ເປັນຄວາມບໍ່ຍຸດທຳໃນການຈັດງານຫນຶ່ງ

ສອງອາທິດກ່ອນຂ້ອຍເຂົ້າປະຊຸມນຳແຜນການສອນພິເສດໃຫ້ເດັກທີ່ຕ້ອງການຕີວເພີ່ມ ຫົວໜ້າສະຫນຶງເສີມສະໜັບສະໜູນ ແຕ່ວິທີແມ່ນໃຫ້ຂ້ອຍຈັດທຸກຢ່າງແລະເອົາຄູອະສາສະໜັບມາເຮັດບໍ່ມີງົບປະມານ ૝ັນຫມື່ນເປັນການໃຫ້ເຮັດຟຣີໆ ແລ້ວບອກວ່າເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຮົາ ຖ້າບໍ່ເຮັດຈະຖືກເຫັນວ່າບໍ່ຮ່ວມມື ຕອນນັ້ນຂ້ອຍໃຈດັບໜຶ່ງແລ້ວເງິດ ເພາະກັງວົນຖືກເຫັນວ່າຖ້າຕັນຕໍ່ຈະຖືກເບີນດ້ວຍວ່າບໍ່ເຮັດວຽກຢູ່ກັບທີມ ແຕ່ແທ້ຈິງຂ້ອຍກໍບໍ່ຢາກເປັນຄົນທີ່ເຖີງຖອດເປັນເອກະລັກ

ບາງຄືນຂ້ອຍນັ່ງມອງແກ້ວກາແຟ້ວຫວ່າງວ່າຍົ່ງຢູ່ຕູ້ໂຕນ້ອຍໃນຫ້ອງພັກຄູ ສະແດງໄຟນີໂອນສະເໝີແສງຈົນແບບຈືນຕາ ຄິດວ່າຄວນລາອອກບໍ ຊອກວຽກໃໝ່ທີ່ສະດອກໃຈເງິນອາດຈະນ້ອຍລົງແຕ່ຈິວິທາຍໃຈດີຂຶ້ນ ຫຼືຕ້ອງທົນເພື່ອວິຄາລະກຳເພາະຄິດຖືກເດັກໆທີ່ຂ້ອຍດູແລ ຖ້າຂ້ອຍໄປແມ່ນໃຜຈະດູເດັກພວກນັ້ນ ມັນແມ່ນຄວາມຂ້າງແງ່ໆ ຢາກຫນີ່ແຕ່ທິງຮັບຜິດຊອບກໍຮູ້ສຶກແກງ ຫຼືຂ້ອຍອາດຈະຄິດຫລາຍເກີນໄປ

ອີກໜຶ່ງຢ່າງທີ່ກວ່າງເຫັນໄດ້ຊັດແລ້ວຄືຫົວໜ້າມັກເອີ້ນຄູມາຊ່ວຍການແລງກັບກາງຄືນໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນຊັດເຈນ ແລ້ວຕອນເຊົ້າກໍລືມຂອບໃຈ ເຫັນເປັນງານບໍ່ມີຂອບເຂດ 24 ຊົ່ວໂມງ ທີ່ບໍ່ຄວນເປັນໜ້າທີ່ຂອງຄູທຸກຄົນ ແຕ່ຫຼາຍຄົນຍອມເພາະກັງວົນຄວາມສຳຜັດກັນ ບາງຄັ້ງຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າກຳລັງເປັນຄົນຍອມເກີນໄປເພື່ອຮັກສາຠວນບຸກຄລັດຂອງທີມ ທີ່ມັນນ້ອຍຈະຢືນຢູ່

ບໍ່ຮັດຮຳວ່າຈະເຮັດຢ່າງໃດດີ ຈະຄຸຍກັບຫົວໜ້າດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕໍ່າງໃຈບໍ ຫຼືເລີ່ມເກັບຫຍຸ້ງຫຼາຍເອກະສານການມອບຫນ້າທີ່ປາຍເຊັນປະມານ 2-3 ອີເມວ/ເຫດການ ຕໍ່ເດືອນ ເພື່ອນຳເສັ້ນດ້ວຍຝ່າຍບໍລິຫານ ຂ້ອຍບໍ່ຢາກເຮັດເລື່ອງໃຫ່ຍ ແຕ່ຖ້າປ່ອຍໄວ້ ເດັກໆອາດຈະເສຍຫາຍຫຼາກກວ່າດີ ຄວນເຮັດແນວໃດດີ

ຂອບໃຈທີ່ອ່ານມາຮວມນີ້ ຈົວກໍງ (ຈະເປັນຜູ້ເຂົ້າເລື່ອງ) ງວງຫຼາຍຈິງໆ ເຢັ້ຍ 5555 T_T

ປ.ລ. ຖ້າຂ້ອຍຂຽນຍາວເກີນໄປຫຼືພິມວັງ ຂໍອະພິຍາຍາ ຢາກໄດ້ມຸມມອງດຽວໆຈາກໝູ່ໆວ່າແນວໃດ