อยากถามเพื่อนๆ หน่อยค่ะ ว่าเจอหัวหน้าในภาคที่ให้เราเพิ่มงานตลอดแบบนี้ เราควรทำยังไงดี? งงมากจริงๆ

เราอายุ 24 เรียนปริญญาโทที่มหาวิทยาลัยในนครราชสีมา แล้วก็ทำพาร์ทไทม์เป็นผู้ช่วยงานวิจัยให้ภาควิชา อยู่ที่เดิมมาเกือบ 1 ปีแล้วค่ะ งานหลักคือช่วยเตรียมเอกสาร ประสานงานนิดหน่อย ดูแลอุปกรณ์ห้องทดลองบางครั้ง แล้วก็สอนนิสิตชั่วคราวบ้าง แต่ช่วงหลังหัวหน้าภาค (อาจารย์ใหญ่) เริ่มให้เพิ่มงานเป็นเรื่องๆ จิงงง

เริ่มจากให้ช่วยร่างแบบฟอร์มประชุม อันนี้โอเค ทำได้ ใช้เวลาประมาณ 3 ชม. ตอนกลางคืน พรุ่งนี้เช้าเอาเลย. แต่หลังจากนั้นก็ให้เราไปติดต่อชาวบ้านในชุมชนเพื่อเก็บข้อมูล งานนี้ใช้วันหยุดไปสองวันเต็มๆ ประมาณ 10 ชั่วโมงต่อวัน แล้วค่าตอบแทนไม่พอค่าเดินทางเลย เราใช้ปากกาเจลสีน้ำเงินเล่มเดียวกับที่เขียนเลกเชอร์ด้วย มันเหนื่อยนะ แต่เราไม่ได้บ่นเสียงดัง เพราะกลัวภาพลักษณ์ แต่ก็คิดว่ามันเกินพาร์ทไทม์แล้วนะคะ

แล้วเมื่อเดือนที่แล้วให้มาทำระบบสไลด์สำหรับสัมนาเองทั้งหมด ทั้งออกแบบ ทั้งพิมพ์ ทั้งจัดรูปภาพ ไฟล์เยอะมากกก แล้ววันงานจริงมีคนมาช่วยแค่นสองคน เงียบเลย. เงียบมากจริงๆ. เราเข้าใจว่าทุกคนงานเยอะ แต่แบบนี้มันเหมือนงานประจำเต็มตัวโดยไม่มีสัญญา ไม่โอเคป่ะคะ?

เราเคยถามเรื่องค่าตอบแทนเพิ่มหรือชั่วโมงทำงานชัดเจน คำตอบที่ได้คือ "เดี๋ยวคุยทีหลัง" หรือ "ช่วยหน่อยนะลูกศิษย์" แบบนี้ตลอด มันไม่ใช่ข้อตกลงที่ชัดเจนเลย เผลอๆ เรากลายเป็นทำแทนงานคนอื่น แล้วเพื่อนร่วมงานบางคนที่รับเงินเต็มๆ ก็ไม่ค่อยเข้ามาช่วย เลยรู้สึกว่าถูกเอาเปรียบ T_T

บางวันกลับถึงหอเกือบสี่ทุ่มกว่าๆ แล้วต้องแก้งานต่อจนเที่ยงคืน ใช้เวลาแก้ไฟล์ประมาณ 2-3 ชั่วโมงจนตาแฉะ เพื่อนในห้องบอกให้พักบ้าง แต่เรากลัวงานค้าง ผลการเรียนเริ่มตกด้วย เราพยายามเป็นคนรับผิดชอบนะคะ แต่เริ่มไม่ไหวแล้ว หรือเราใจแคบไปเอง? หรือควรบอกตรงๆ ว่าเราทำได้ในขอบเขตนี้เท่านั้น แล้วถ้าจะเพิ่มก็ขอเพิ่มค่าตอบแทนชัดเจน? กลัวบอกแล้วความสัมพันธ์กับอาจารย์แย่ ไม่อยากเป็นคนดื้อ แต่ก็ไม่อยากถูกเอาเปรียบด้วยงี้

อีกอย่างคือบรรยากาศในห้องทำงานเงียบเหงา พูดน้อย สายตาคนที่มองเวลาเราทำงานมันแปลกๆ เหมือนจับผิดตลอด เราอาจคิดมากก็ได้ 5555 แต่อึดอัดมากกว่าปกติ แถมเจ้านายบางทีก็เรียกให้ไปช่วยงานด่วนตอนเช้า ใกล้สอบกลางภาคเราอีก เฮ้อออ

เราไม่อยากลาออกกลางคันเพราะยังต้องใช้ทุนการศึกษาและประสบการณ์ แต่ถ้าอยู่ต่อแล้วเสียทั้งเวลาและสุขภาพจิต มันก็คุ้มหรือเปล่า เพื่อนๆ ที่เคยเจอแบบนี้ทำอย่างไรคะ? ควรตั้งขอบเขตการทำงานยังไงดี หรือมีวิธีขอความเป็นธรรมแบบสุภาพๆ มั้ยคะ? เราไม่เก่งเรื่องเผชิญหน้าเลยจริงๆ

เพื่อนๆ ว่าไงคะ เราควรทำยังไงดี?
ป.ล. พิมพ์ในมือถือ ขอโทษถ้าตกหล่นนะคะ มือใหม่หัดตั้งกระทู้ด้วยค่ะ