ขอโทษนะคะ พอดีไม่ค่อยเล่นบอร์ดเลย ครั้งแรกเขียนงงๆ หน่อยอ่ะ จิงๆ
เราอายุ 42 ทำงานโรงแรมเล็กๆ ที่ขอนแก่น เป็นพนักงานต้อนรับกะค่ำ ประจำช่วงสูงสุดของเดือน แบบนี้งานหนักกว่าปกติมากกก จริงงง
เมื่อวานหัวหน้าเรียกเปลี่ยนกะกลางคืนให้เราไปช่วยที่ฟร้อนท์หลักโดยไม่บอกล่วงหน้า ตอนสี่ทุ่มกว่าๆ เรากำลังจัดห้องพักแขกเหตุฉุกเฉินอยู่ (ใช้กุญแจสำรองกับปากกาเขียนชื่อแขก) ประมาณ 20 นาทีได้ก็ต้องวิ่งกลับมาทำเช็คอินคนเยอะ แถมมีแขกมาพร้อมกันสามกลุ่ม ซึ่งปกติจขกท.ทำได้อยู่แล้ว
แต่หัวหน้าเหมือนคาดหวังให้เราจัดการทุกอย่างคนเดียว ทั้งรับโทรศัพท์ ประสานครัวแก้ปัญหาอาหารว่าง แล้วต้องสอนพนักงานใหม่สองคนที่ยังงงกับระบบ เราไม่ได้พักเลยค่ะ ประมาณ 2 ชั่วโมงต่อเนื่อง ไม่มีเวลาแม้แต่จะจิบกาแฟสั้นๆ
เหนื่อยนะคะ. ช่วยหน่อย. แบบ...รับผิดชอบได้ แต่ก็อยากมีคนช่วยจริงๆ เงียบเลย ไม่รู้สิ คิดมากไปมั้ย หรือควรพูดตรงๆ กับหัวหน้า ตอนบอกก็แค่เบาๆ ว่าเหนื่อยนะ แต่หัวหน้าตอบว่า เดี๋ยวก็ผ่านไปได้อยู่ เราอยากร้องไห้เลย 5555
บางทีคิดว่าตัวเองต้องอดทนมากกว่าเดิมเพราะเริ่มแก่แล้ว แต่บางครั้งก็อยากให้เขาเห็นความพยายามเรา กลัวถูกมองว่าอ่อนแอ วนไปวนมา งงจัง
เพื่อนๆ มีใครเจอแบบนี้บ้างคะ ควรพูดยังไงให้ได้ผล แต่ไม่อยากเสียความสัมพันธ์ที่ทำงาน เราควรทำยังไงดีคะ
ป.ล. เดี๋ยวมาอัพเดทให้นะ
งงมากค่ะ หัวหน้าเปลี่ยนกะด่วนแล้วเราโดนคาดหวังสูงไปมั้ย?
29
0
0
ยังไม่มีความคิดเห็น