ตอนนั้นคือกำลังพิมพ์รายงานตอนตีสี่ครึ่ง แอ้วๆ จะบ้าอยู่แล้ว แต่มาเจอเรื่องแบบนี้อีก หัวร้อนนิดๆ ผสมขำอ่ะ 5555
เราอายุ 28 ค่ะ เป็นนิสิตบัณฑิตศึกษา ทำงานวิจัยที่มหาลัยแถวๆ นนทบุรี เรียนไปด้วย ทำงานทดลองไปด้วย ช่วยจ่ายค่าเช่า ห้องเล็กๆ มีตู้เย็นกับสติกเกอร์รูปดาวติดไว้ที่มุมประตู
กลุ่มวิจัยมีรุ่นพี่สองคน (ไม่ใช่อาจารย์) ดูแลการทดลองประจำห้อง แล้วก็มีเพื่อนนักศึกษาทำงานด้วยกันไม่กี่คน

เรื่องเริ่มจากงานเล็กๆ ที่เราทำประจำ เช่น รันการทดลอง ทำบันทึกชิ้นงาน เซ็ตเครื่อง แล้วก็สรุปผลเบื้องต้น ส่งให้รุ่นพี่ตรวจ เราทำตามที่สอนมาตลอด แต่พอมีโปรเจคร่วมกับคณะอื่น รุ่นพี่ที่เป็นหัวหน้ากลุ่ม ปากหวานมากกก แต่ชอบรับบทใหญ่ๆ บ่อยๆ เริ่มเปลี่ยนพฤติกรรม คือเอาผลงานสรุปของเรามาโมเป็นสไลด์ของเขา แล้วพอมีประชุมก็พูดเหมือนเป็นไอเดียของเขาเอง เราเข้าใจการนำเสนอที่ต้องปรับ แต่แบบนี้มันคาใจอ่ะ เงียบเลย

ครั้งหนึ่งเราเขียนสรุปการทดลองยาวมาก ประมาณ 12 หน้า มีกราฟ 4 แผ่น และตารางเวลาที่เราเก็บข้อมูลตั้งแต่บ่ายสองถึงสี่โมงครึ่ง ส่งไฟล์ให้รุ่นพี่ดู เขาแก้คำเล็กน้อยแล้วเอาไปใส่สไลด์โปรเจคใหญ่ ในวันประชุมจริงเราไปด้วยในฐานะผู้ช่วยอธิบายเชิงเทคนิค แต่รุ่นพี่พูดถึงไอเดียที่เราใช้เป็นของเขา ไม่ได้บอกด้วยคำง่ายๆ ว่า “สรุปโดย...” ฟังแล้วโกรธแต่ก็อึดอัด เราคิดไปเองไหมว่าควรให้เครดิตบ้าง เล็กๆ น้อยๆ ก็ยังดี

อีกเรื่องคือการถูกคาดหวังเวลาว่าง เราทำงานควบคู่เรียนจริงๆ วันธรรมดาถ้าไม่มีเรียนก็อยู่ห้องทดลอง แต่บางทีรุ่นพี่ก็โยนงานนอกตำแหน่งมาให้ เช่น ให้เราช่วยจัดงานสัมมนาย่อยหลังเลิกเรียน ทั้งๆ ที่เขาสามารถขอความร่วมมือเป็นทีมได้ แต่พอใกล้วันก็จะบอกว่า “ช่วยหน่อยนะจ้ะ” เหมือนเป็นเรื่องปกติที่เราต้องทำ ทั้งที่เราก็มีงานของตัวเองและวิทยานิพนธ์ที่รออยู่ ดูแลตัวเองไม่ทันแล้วอ่ะ รู้สึกเหมือนถูกเอาเปรียบแบบไม่มีการแบ่งงานชัดเจน

เราพยายามบอกปากเปล่าว่า “ขอโทษนะคะ ช่วงนี้งานตัวเองเยอะมากจริงๆ” แต่คำตอบมักเป็นท่าทีเศร้าๆ หรือบอกว่า “เข้าใจได้” แล้วก็ยังส่งงานมายัดให้ต่ออีก เรากลัวด้วยนะว่าถ้าปฏิเสธมากไปจะถูกมองว่าไม่ร่วมมือ หรือแย่กว่านั้นคือถูกเมินในกลุ่ม ซึ่งกลัวมากกก จิงๆ T_T

มีครั้งที่เราเริ่มเก็บหลักฐาน เช่น เก็บไฟล์สรุป ตั้งชื่อไฟล์ชัดๆ ว่า “สรุป_ผลทดลอง_วันที่2026-06-15” แล้วก็ CC อีเมลถึงทุกคน เผื่อใครมาถามว่าไม่รู้เรื่อง แต่ก็เปลืองพลังจิตตัวเองมาก ทุกครั้งต้องระวังว่าผลงานจะถูกยกเครดิตไหม แล้วในแชทกลุ่มเขาก็ดูจะล้อๆ ว่า “งานนี้ของทีมเรา” เราเข้าใจว่าห้องวิจัยคือทีม แต่ทีมไม่ได้แปลว่าทุกคนจะเหมือนกันหมด ขอบเขตหน้าที่ควรชัดเจนบ้างป่ะ

เรื่องเล็กๆ ที่สะสมอีกอย่างคือมื้อเที่ยง รุ่นพี่มักสั่งข้าวมาแล้ววางไว้เป็นชิ้นๆ ในตู้เย็น ใครอยากกินก็หยิบเอง แต่พอข้าวหายสองสามชิ้น เขาจะมาทำหน้างงๆ แล้วมาถามทีละคน เหมือนเราเป็นคนเดียวที่อยู่ในห้อง ทั้งๆ ที่อาจเป็นคนนอกเอามา เฮ้อ อึดอัดสุดๆ

เราเลยตั้งคำถามกับตัวเองบ่อยๆ ว่าเราคิดมากไปรึเปล่า หรือเป็นคนเก็บมาคิดเอง เขาอาจไม่ได้ตั้งใจ แต่ความรู้สึกมันคาอยู่ เพื่อนแนะนำให้ลองคุยตรงๆกับรุ่นพี่ ดูเหมือนจะเป็นทางออก แต่พอจะคุยจริงจัง เราก็กลัวว่าจะทำให้บรรยากาศในกลุ่มแย่ลง จะเป็นคนขี้วีนหรือเปล่า หรือควรเก็บแล้วหาทางย้ายกลุ่มดี

มันมีหลายเรื่องรวมกันมากกก จนเรารู้สึกเหนื่อยกับการต้องประเมินตัวเองตลอดเวลา และต้องวางแผนว่าเก็บหลักฐานยังไงไม่ให้อะไรโดนยกเครดิตไปง่ายๆ แต่ก็ไม่อยากเป็นคนดุหรือไม่ร่วมมือกับทีมมากเกินไป อธิบายไม่ค่อยเก่งด้วย. งงมากค่ะ

เพื่อนๆ เคยเจอแบบนี้กันมั้ยคะ เราควรคุยกับรุ่นพี่ตรงๆ เลยดีไหม หรือควรแก้ที่การเก็บหลักฐานแล้วหาทางย้ายทีมถ้าจัดการไม่ได้? จะทนกับความอึดอัดนี้ต่อไปได้อีกไหม ควรตั้งข้อจำกัดกับตัวเองบ้างรึเปล่า

ขอบคุณคนที่อ่านมาถึงตรงนี้นะคะ จขกท งงงนิดหน่อย แต่ก็พยายามบาลานซ์ชีวิตงานกับเรียนอยู่ เพื่อนๆ ว่าไงคะ เราควรทำยังไงดีคะ

ป.ล. ขอโทษถ้าเล่าเลอะเทอะไปหน่อย คือเล่าจากหัวใจจริงๆ อ่ะ