ယုံမလို့ပါ — အရင်ခေါင်းဆောင်က ဖောက်သည်ဖြစ်လာပြီး တတ်ဦးသလို ပြန်လုပ်နေတယ်

ဒီကနေ့တစ်ခုဖြစ်ခဲ့တာက မသိမသာနေလို့ မိတ်ဆွေတွေအကြံဉာဏ်လိုချင်လို့လာရေးတာပါ

ငါ့အသက် 35 ရှိပြီး ဂရပ်ဖစ်ဒီဇိုင်းနဲ့ ကွန်တင့်တွေ ဖရီးလန်စ်ဖြင့်လုပ်တယ်၊ ဗဟိုကို မနည်းတာတောင် အဓိကငါ့အိမ်မှာနေတာ၊ တချို့နေ့တွေက ကော်ဖီဆိုင်ထိုင်ပြီးတော့လုပ်တတ်တယ်။ နှစ်ပေါင်းနှစ်နှစ်လောက်က စာချုပ်မရှိဘဲ လက်အောက်လူမရှိနဲ့ လုပ်နေပြီ၊ မမှားမထိုက်ခင်ကတော့ ဘန်ကောက်ရှိ မူလက ကုမ္ပဏီလေးမှာ ဒီဇိုင်နာအဖြစ် လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီထဲက ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်နဲ့ နှစ် 7 လောက်နက်ကြာစဉ် ကျွန်တော့်ကို ပညာပေးခဲ့တာပါ။

လွန်ခဲ့တဲ့လအနည်းငယ်က အဲဒီခေါင်းဆောင်က ဆက်သွယ်လာပြီး ဘရန်းနဲ့ဆက်နွယ်တဲ့ ပရောဂျက်လေးရှိတယ်၊ ယုံကြည်ရတဲ့ ဖရီးလန်စ်ချင်တယ်လို့ ပြောပြီး မူလပိုင်းမှာ လုပ်ငန်းအတိုင်းအတာနဲ့ စျေးနှုန်း ကြိုးထားပြီး အဆိုပြုချိန်မတော့ အဆင်ပြေပါတယ်လို့ ကိစ္စတင်ခဲ့တယ်။ အပြုံးပြောကြားပြီး အလုပ်သုံးခေါက်စစ်ဆေးပြီး ဖိုင်ပို့ပြီး ငွေချစ်ကြောင်း သဘောတူခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် တကယ်စတင်ပြီးမှ အရာအားလုံး ဘာဖြစ်လို့လဲ ပြောင်းလာခဲ့တယ် — ချက်ချင်းပဲ ချက်ချင်းပဲ ချက်ချင်းပြောင်းလဲတတ်ပါတယ်။ ချတ်မှတ်ချက်အရ ချက်ချင်းမဟုတ်ဘဲ ချီချီဖြစ်ပြီး အလုပ်ကို တကိုယ်တည်း အလိုအလျောက် မှာတာတွေလိုပဲ၊ အရောင်နည်းနည်း ပြင်ပေးပါဆို၊ ဖောင့်တွေ မျိုးစုံလဲပြောင်းပေးပါဆို၊ အလုပ်ကန့်သတ်ချက် မရှင်းလင်းဘဲ ပြောကြားတယ်။ “အရသာကောင်းအောင် သင့်တင်ပေးပါ၊ အော်ဖစ်မှာ ဘော်လိပ်တွေကြည့်မယ်” ဆိုတဲဲ့ အတိုင်းမီးမောင်းထိုးတယ်။ တစ်ညဟာ 22:45 မှာ စာတစ်ပုဒ်ပို့ပြီး အချက်အချာများတည်းဖြတ်ပေးဖို့ ပြောလာတယ်၊ မနက်မိုးသုံးဖို့လိုတယ်လို့ ဆိုပေမယ့် အလုပ်တာဝန်က မူလစာချုပ်နဲ့ မကိုက်ကြောင်း ရဲ့ တစ်ခုခုကို လိုချင်ဖို့တောင်းလာတာပဲ။ ငါတောင် ကော့ဖီခွက်ကို ချန်ပြီး မိုဘိုင်းဖုန်းကို ငါ့မျက်စိ ၅ မိနစ်နားမလှည့်ချင်းကြည့်ရတယ်

တိတ်သံ။

ကျွန်တော် သိပါတယ် ဖောက်သည်တွေ ပြန်ပြင်တောင်းနိုင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူ့နည်းလမ်းက ငါ့ကို အော်ဖစ်မှာ အမြဲဖြစ်နေတယ်လို့ ထင်ပြီး ချက်ချင်း ကိုယ်စီ ညိုင်းညိုင်းချိုင်းဖြင့် အမိန့်ပေးတယ်။ ငါ အခြားမြို့နဲ့နေတယ်၊ အလုပ်တန်းစီထားတာရှိတယ်ဆိုတာ လက်မမောင်းဘူး။ နှစ်စဥ်တစ်ပတ်မှ ကြိမ်ကြိမ်အွန်လိုင်းကွန်ဖရာမင်းလို့ တောင်းလာတယ်၊ ဖိုင်ပို့ပြီးပြီးနောက်ပါပဲ၊ မနက်ထိကလောက်မွေးနေပြန်ပေမယ့် ကြိုတင်ပြောထားတဲ့ အလုပ်နှင့် မဆိုင်တဲ့ အမှုတွေကို အတွေးအခေါ်ထုတ်ပြီး အဟောတရားပုံစံနဲ့ လုပ်ပေးတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ခေတ်နောက်ကျပြီး ရာထူးကို မတင်မြှောက်တာမျိုးလား စိတ်ဓာတ်အစမ်းခံရပြီး မတရားစွာ တရားစွဲခံရတဲ့ခံစားချက် ရတယ်။ ငါတော့ ညည်းညည်းတတ်ပြောသမျှ အလုပ်ပြင်ပအကန့်အသတ်ပေးချင်တယ်နဲ့ နာရီအလိုက် ကုန်ကျစရိတ်တွေ ထပ်မံယူမယ်လို့ ပြောတုန်းက သူက “စိတ်မပူပါ” လို့ ပြောလို့ သဘောကျခဲ့ပေမယ့် ဆက်သွယ်ပုံ သဘောထားတွေ မြင်ရတာ တိုးလာပြီး သတင်းအရင်းအမြစ်အနေနဲ့ ထူးဆန်းလောက်တဲ့ အသေးစိတ်တွေ တောင်းဆိုလာတယ်

မင်းဘယ်လိုလဲဆိုတာ မှတ်ချင်တယ်။

အရမ်း မနားမလည်တာက သူ့က အလုပ်ဆိုတာကို ကုမ္ပဏီပရောဖက်ရှင်တင်ဆို Presentation မှာ သင့်ဖန်တီးမှုကို ပြသချင်တယ် ဆိုပြီး Team credit ထည့်ပေးမှာလို့ ပြောတယ် — ငါက ဒီဇိုင်နာအဓိကအဖြစ် အမည်ထည့်ချင်ရင် “အဖွဲ့ကြီးတွေတင်တဲ့အခါမှာပဲ အမည်ထည့်မယ်” လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ ဘာလဲ သဘောမမြင်ဘူး။ ငါက ကိုယ်တိုင်ဒီဇိုင်းလုပ်တယ်၊ မန်နေဂျာလက်ထဲက အလှဆင်သူ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မြင်းပုံ တစ်ကောင်မလား၊ ငါ စိတ်ကစားတာလား

နောက်တစ်ခုလှည့်ပါလား၊ ဆက်သွယ်ချိန်မမှန်ဘူး။ တစ်ခါတုန်းက အလုပ်ပေးပြီး မနက်ပိုင်းအလုပ်အချိန်ပြီးသွားတဲ့အခါ အကုန်ကာလမှာ စိတ်ထားလုပ်နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားတာလို့ “ဘာဖြစ်လို့ မဘယ် / အမြန်မပြီးဘူးလဲ” လို့ ချက်ချင်း စာတိုရိုက်လာတယ်၊ ငါက ရက်ရက် အချိန်နှင့်နေ့ရက်ကို ပြောပြီးသားပေမယ့်။ ငါစတင်စိတ်ဖိစီးမှုခံခဲ့ရတယ်၊ အိပ်မက်ဆိုးလည်းတွေ့တယ် — ကွန်ပြူတာဖွင့်လိုက်ရင် လိုင်နာပို့တွေဖြင့်ပါပြည့်နေလို့၊ အရင်က အလုပ်လုပ်မဲ့အချိန်မှာ မန်နေဂျာက ကြည့်နေရတဲ့ကာလတွေကို ပြန်တွေးထင်နေရတယ်၊ စိတ်ပင်ပန်းတယ်

တစ်ခါတအကြိမ်တော့ မိမိကိုပဲ “ပြင်းပြင်းတောင်းတဲ့ ပုံစံအလုပ်” လုပ်ချင်လို့ ရင်းနှီးတဲ့လုပ်ငန်းစာချုပ်၊ တစ်ချက်တည်းစာချုပ်လေး ချပြင်ပြီး အတည်ပြုချပေးပါလို့ ကိုယ်တိုင် တဆိတ်လက်ခံပြီး တင်ပြခဲ့တယ်။ သူက မယုံကြည်ဘူးလား၊ “အဆင်မပြေဘူး အဲ့ဒါနောက်မှ ပြောကြမယ်” လို့ ပြောသွားပြီ။ ငွေပေးချေချိန်ရောက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ လက်မမောင်းလောက်အောင် အနည်းငယ်နောက်ကျတယ်၊ အလုပ်ပြီးသွားတုန်မယ်၊ ငါပေါ့ “ဘာဖြစ်လို့အဲဒီလိုတုန်လဲ” လို့ မေးတယ်၊ သူက “မဖြစ်နိုငျ တဲ့ accounting system ပြဿနာတက်တာ” လို့ဖြေတယ်။ သူက ငါ့ကို သိတယ်၊ ဖရီးလန်စ်တွေ ငွေရှိချင်ကြတယ်ဆိုတာ၊ ဒါပေမယ့် ငါ့မှာငွေကြေးကြာရှည်မရှိဘူးလို့ ထင်တာပဲ။ ငါမကောင်းဘူး T_T

တစ်ခါတုန်း စိတ်ကောက်စစားခံရတယ် မိမိကို များလား၊ တောင်းဆိုတာများလား ဆိုတာကို အပြန်အလှန်စဉ်းစားရတယ်။ တိုက်ရိုက်ပြောတာ နဲ့ သူငါ့ကို ပြန်သွားတဲ့ အပြုအမူက အရင်တုန့်ပြန်ချက်မဲ့နဲ့ တစ်မျိုးလို့ ထင်တယ်၊ လက်မခံပြုမူနဲ့ လေးစားမှု အနည်းငယ်ပျောက်နေတယ်။ ငါမချစ်လို့လား တောင့်တင်းလောလောနဲ့ ပြန်ကျောင်းစစ်သူဖြစ်သွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါဟာ အမှားထဲခံစားနေရတာလား

အခု ငါ ကောင်းအောင် အလုပ်နယ်နိမိတ်တွေကို စာချုပ်လိုပဲ ဘာသာရပ်စုံရေးတင်ပြီး၊ စာချုပ်ပြင်ပ အလုပ်တွေအတွက် ငွေကြေးထက်မှန်အပ်ကြောင်း တောင်းထားတယ်။ သူက အရင်မှာ မပြောခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ တုံ့ပြန်လာပြီး ပိုမိုလိုက်နာလာတယ်။ ဒါပေမယ့် ငါ့ချစ်တတ်တဲ့ခံစားချက် က အရင်အတိုင်းမဟုတ်တော့ဘူး၊ အရင်က ဆက်ဆံမှုအပေါ် အမြဲခံစားရတဲ့ စိုးရိမ်မှုတွေ ပြန်လာသလို ဖြစ်နေတယ်။ ငါတော့ ဒီလူနဲ့ ရင်းနှီးမှုကို ကာယကံရှင်အဖြစ် ပြန်လည်ခံစားချင်တဲ့ တစ်မတ်မထောင်တည်းမဟုတ်ဘူး — ငါဖရီးလန်စ်ရွေးချယ်ထားတာကို ပြန်စုမလိုချင်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့် ပြန်တားတားထိန်းခ်ုပ်ခံရသလို ခံစားရတယ်

မိတ်ဆွေတို့ထဲမှာ အရင်အလုပ်ကနေ ထွက်လာပြီး ဒီလို အခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်ဖူးသူတွေ ရှိရဲ့လား၊ အထူးသဖြင့် အရင်ခေါင်းဆောင်တွေဟာ ဖောက်သည်ဖြစ်လာတဲ့ အခါ — ဒီလိုဖြစ်ရင် ဘယ်လိုစီမံလဲ? ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို စီးပွားရေးလိုက်တတ်ရမလား — ငွေပေးချေမှ ရင်ဆိုင်မယ် ဒါမှမဟုတ် ငါ ညှစ်ဖွယ်လား၊ သူက ငါ့စံချိန်နဲ့ လိုက်နာရမယ် အမှန်လား? အလုပ်နဲ့ အချိန်ကို ကျေနပ်စေချင်တယ် — ဘယ်လိုတည်ခိုင်စေမလဲ? ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ဘဝကို ထိန်းထားပြီး မခံဘဲ မကျရောက်အောင် ဘယ်လိုရပ်တည်ရမလဲ

ဒီတစ်ခါ ဖိုရမ်မှာ ပထမဆုံး တင်တာမမှားရင်တောင်းပန်ပါတယ်

ပေါ်အော်။ အရေးကြီးရင်တော့ အခုလက်ဆောင်အားလုံးကို ဖြုတ်ချင်တယ် — အလုပ်နဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ရပ်ချင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် တင်ပြပေးပြီး ဘယ်လိုထားမလဲဆိုတာ ပိုကောင်းစေချင်တယ် ၅၅၅၅