ขอโทษนะคะ พอดีเพิ่งสมัครสมาชิก เป็นกระทู้แรกในชีวิต กลัวพิมพ์เลอะเทอะ แต่ใจมันคาใจจริงๆ ค่ะ

อายุ 31 แล้ว ทำงานเป็นลูกจ้างประจำในออฟฟิศเล็กๆ ย่านตัวเมืองขอนแก่น มาได้ประมาณสามปี ตอนนี้ทีมมีประมาณสิบคน งานหลักคือเอกสาร ประสานงาน กับสตาฟฝ่ายขาย อะไรแบบนี้ ไม่ได้มีเจ้านายใหญ่มากมาย

ปัญหาเริ่มตอนสองเดือนก่อนหัวหน้ากลุ่มเก่าออก แล้วบริษัทย้ายคนจากแผนกอื่นมาคุมเรา หัวหน้าใหม่อายุน้อยกว่า แต่เป็นคนค่อนข้างจริงจัง รายละเอียดละเอียดยิบทุกขั้นตอน งานในเชิงงานก็โอเคนะ แต่พฤติกรรมบางอย่างทำให้เรากับเพื่อนร่วมงานไม่สบายใจ เช่น ชอบเรียกประชุมฉุกเฉินตอนกลางคืนจริงๆ ประมาณ 22:10-22:30 คือโทรไลน์มาบอกให้ทุกคนคอนเฟิร์มงานแล้วก็หายไป ไม่เคยให้รายละเอียดครบ แต่เช้าวันต่อมาก็มาด่า/ติงว่าไม่เตรียมตัวมา งงมาก

แล้วบางทีแจกงานแบบกระเด้งมาให้คนสองคนคนละชิ้น แต่พอถามกลับได้คำตอบสั้นๆ ว่า “ทำเองๆ ไป” แล้วพอเสร็จงานบางชิ้นก็ยึดผลเป็นของคนๆ เดียว ทั้งๆ ที่คือทีมช่วยกัน ทำให้หลายคนหลีกเลี่ยงช่วยงานเกินขอบเขต หรือพูดน้อยลง เพราะกลัวถูกมองไม่ดี

เรื่องหนักสุดคือชอบสั่งงานด่วนโดยไม่แจ้งเดทไลน์เลย เช่น บอกแค่ว่า “ด่วนหน่อยนะ เดี๋ยวต้องส่งลูกค้า” แล้วพอถึงวันสุดท้าย โทรมากดดันทั้งทีม ทั้งๆ ที่ถ้าคุยกันตั้งแต่แรก อย่างเช่นบอกว่าเดดไลน์คือบ่าย 2 โมง เราจะจัดคิวได้สบายๆ แต่เขาไม่บอก เวลาเราเลยต้องทำแบบรีบๆ เสียเวลามากกก จริงงง บางครั้งงานนึงกินเวลาเกือบ 4 ชั่วโมง แต่เพิ่งรู้ตอน 10 โมงเช้าว่าต้องเสร็จบ่ายสอง คือจะทันมั้ยล่ะ

เราไม่ได้บอกว่าไม่อยากทำงานหนักนะ เค้าเข้าใจว่าบางงานต้องรีบ แต่ความรู้สึกเหมือนถูกเรียกใช้แบบไม่เป็นระบบมันเหนื่อย พวกเราทำโอทีโดยไม่ได้วางแผน บางคนต้องกลับบ้านดึก ไม่มีคนช่วยแบ่ง แต่พอมีงานดีๆ กลับเป็นคนบางคนที่ได้ บางคนแทบไม่ได้รับเครดิตเลย อึดอัดมากอ่ะ

เพื่อนร่วมงานคุยกันบ้างเป็นวงเล็กๆ แต่กลัวจะพูดตรงๆ กับหัวหน้า เพราะกลัวถูกมองว่าไม่เป็นมืออาชีพ หรืออาจทำให้บรรยากาศแย่ขึ้นจริงๆ เราอยากคุยตรงๆ แต่กลัวว่าถ้าพูดแล้วหัวหน้าจะเปลี่ยนท่าทีใส่เรา งานจะยากขึ้นแทน หรืออาจให้ย้ายไปทำงานที่เราไม่ถนัด

คือทางเลือกตอนนี้มีสองอย่าง คือ พยายามปรับตัว ยอมทำตามระบบหัวหน้าใหม่ให้มากขึ้น แล้วคอยบันทึกงานเป็นหลักฐาน เช่นจดลงสมุดเล่มเล็ก หรือปากกาเจลสีฟ้าไว้เผื่อ มีทั้งบันทึกเวลา สถานะงาน เผื่อมีปัญหา อีกทางคือหางานใหม่ที่มีระบบชัดเจนกว่า แต่ใจเราก็ติดเพื่อนร่วมงานและสภาพแวดล้อมใกล้บ้าน ขับรถประมาณ 15 นาทีถึงที่ทำงาน

เรื่องเงินตอนนี้ยังโอเค ไม่ได้อยากลาเร็วๆ แต่ถ้าอยู่แล้วเครียดจนสุขภาพจิตแย่ก็ไม่ดีใช่มั้ยคะ

หรือเราคิดมากเองก็ได้อ่ะ หรือเราแค่ขี้กลัวเกินไป

เพื่อนๆ ที่เคยเจอหัวหน้าสไตล์นี้ ทำยังไงกันคะ ควรลองพูดคุยตั้งหลักกับหัวหน้าดีไหม หรือควรถอยห่างแล้วหางานใหม่เลย เราควรทำยังไงดีคะ จขกท งุนงงมากกก ขอบคุณทุกคำแนะนำล่วงหน้าค่ะ ㅎㅎㅎ

ป.ล. ถ้าใครมีประโยคที่พอจะใช้คุยกับหัวหน้าแบบสุภาพแต่ชัดเจน ช่วยแชร์หน่อยนะคะ จะขอบคุณมากๆ ค่ะ