ဟိုင်း မိတ်ဆွေတို့ ဘယ်လိုလဲ။ ငါကလူတစ်ယောက် ဆိုင်ကော်ဖီဘားရစ်စတာတစ်ယောက်ပါ။ ဒီလိုမန်နေဂျာနဲ့ ဆက်လက်လုပ်သင့်သလား ဆိုတာ အကြံဉာဏ်လိုတယ်၊ တကယ်မျှောလင့်ပါတယ်။

ရှင်းပြရရင်ရှည်တယ် ခဏခဏ မရှင်းလို့တောင်းပန်ပါတယ် နာမည်မပြောမှာလည်း အရင်က အလုပ်အပြီး သိပ်ကြိုက်တာပါ။ ဟိုင်းဒေသကတောရဲ့ တစ်ဆိုင်ကော်ဖီဆိုင်ပဲ၊ ငါ 29 နှစ် ရှိတယ်၊ ဒီဆိုင်မှာ နှစ်နှစ်ခန့် အလုပ်လုပ်ထားပြီ။

စပယ်အရင်က ဝမ်းသာတာပဲ။ သူငယ်ချင်းတွေ၊ မင်းအိုက်မိသားစုလိုသူတွေ သေချာသိပြီး နာမည်တွေသိရတဲ့ regular ဖောက်သည်တွေနဲ့ မိတ်ဆွေပြုလုပ်ရတာ၊ မီနူးသိပြီး နောက်တစ်ယောက်ထဲ အော်ဒါကို ခန့်မှန်းပြီးပြောင်းပေးရတာ အရမ်းပျော်စရာ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု၆လ က အကုန် စိတ်ညစ်လို့ မထိနိုင်တော့ဘူး။

ပြဿနာ အဓိကက ငါ့မန်နေဂျာပါ။ ဆိုင်ပိုင်ရှင်ပဲ၊ မင်းလေးနဲ့ 40 ထိလောက် ရှိသူ။ ဖောက်သည်ရှေ့မှာတော့ သာယာပေမဲ့ ဝန်ထမ်းတွေဆီကတော့ တခြားပဲ။

ပထမက အလုပ်ဇယားနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်ပဲ။ အကြိုပြောပေးခြင်းမရှိဘဲ ပြောင်းလဲလို့၊ သာမန်နေ့က ကျတဲ့ ရက်မှာတော့ မနက်ကအလုပ်သားကျနေလို့ အပိုင်လုပ်ရမယ်လို့ ငါတစ်ယောက် မနက်နေချင်တဲ့အချိန်မှာ ဖုန်းခေါ်ပေမဲ့ မလက်ခံဘူး။ နောက်ကျတော့ ညနေပိုင်းမှာ တက်ဆောင်ပြန်တယ် ငါ့ကို ဖိတ်ကြားပြီး ညပိုင်းထိလုပ်စို့လို့ ပြောတယ်။ “မလာရင် ဘာလုပ်မလဲ” ဆိုတဲ့စကားနဲ့ ဖိအားပေးတယ်။ စကားလည်း ပြင်းတယ်။

တချို့အလုပ်ကတော့ မင်းရဲ့နယ်ပယ်ထက်မဟုတ်တဲ့ အလုပ်တွေလည်းပေးတယ်။ ငါက ဘားရစ်စတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သိုလှောင်ခန်း စင်သန့်လုပ်၊ မုန့်များအမည်မရာ အမျိုးအစား စားပွဲဖို့ အထူးဗူးချက် ပြင်၊ မနက်ကြာတော့ပဲ ရာသီစားစရာဝယ်ဖို့ တို့လို ခေါ်တယ်။ ငါလုပ်နိုင်ပေမဲ့ ငါ့ကို အချိန်ပိုက်ခွင့် သို့မဟုတ် ခရီးစရိတ် ပေးမယ်ဆိုတာ မပြောဘူး။ ငါ့မှာ အလုပ်စာချုပ်လို ဂရုမစိုက်သူ တစ်ယောက်မရှိဘူး၊ ငါငါ့ကို ခွင့်လွတ်မှုမရှိဖို့ ခံစားရတယ်။

နောက်တစ်ခုက ငါ့ကို မနက် ၆ နာရီ လက်တံခါးဖွင့်ဖို့ သို့မဟုတ် ညနေ 6:30 တုန်းမှာ နောက်ဆိုင်ကနေ နို့တင်းကို ကိုင်လာဖို့ တင်ကြတယ်။ အဲ့လိုနဲ့ ကျွန်တော် တစ်နာရီနဲ့ မြောက်လောက် မနက်ပိုင်းမှာ ထွက်ရတယ်၊ ငါ့လက်ထဲ ဆပ်ပြာကဒ်နဲ့ သေးသေးလက်ကိုင်ကိုင် ယူပြီး အမှောင်ထဲ ထင်ယောင်လမ်းလျှောက်ရတယ်။ ဒီကိစ္စက အလွန်ထိခိုက်စေတယ်။

အလုပ်ဘော်ဂျက်နဲ့ပတ်သက်ပြီးလည်း ဆိုင်က လေးလေးနက်နက်ဆိုတော့ overtime မပေးဘူးလို့ ပြောတယ်။ သူတစ်ယောက် စားပွဲပေးမယ် လို့ဆိုပြီး သာယာတဲ့ စကားနဲ့ လက်ဆောင်တွေ ပေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အချိန်မကြာခင် အဲ့ဒါကိုမေ့သွားတတ်တယ်။ အာရုံရှည်ချင်တဲ့ အရာတွေ ရှိနေတဲ့အတွက် ငါ့မှာ ငွေချေး၊ မော်တော်ဆိုင်ကယ်လဲ ပါ တာဝန်ရှိတယ်၊ ခံစားရတဲ့ အနာဂတ်မရှိတာက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပါ။

တစ်ခါ ကျွန်တော်ဖောက်သည်ရှေ့မှာ သက်တမ်းတစ်ချက် ကိုဖျော်ဖြေပေးချိန် အခုဆို ထိပ်တန်းရှိသူက ဆီးထွက်ပြီး ဂက်တာနေတယ် လက်ထဲက ကော်ဖီမှာ မိုးကပ်နေတယ်လို့ ဖျက်ပစ်ပြီး ငါ့ကို ပြင်းပြသလို အပြင်းအထန် မေးမြန်းတယ်။ တာဝန်မထားတတ်ဘူးလို့၊ ကျွန်တော်က တက်တူးခင်က မဆိုးဘူးလို့ လက်ရှိကိစ္စနဲ့ ပေးပို့ခဲ့ပေမဲ့ ကားပေါက်လို သူ့စကားနဲ့ စိတ်မကောင်းဖို့ သူ့အကြောင်း လုံးဝမရှိဘူး။ နောက်ထပ် ဝန်ထမ်းတွေကလည်း အဖြစ်အပျက်မျိုးတိုင်းမှာ ဝိုင်းဝန်းပြီး ကာကွယ်ပေးဖို့ မကြောက်ကြဘူး၊ ဘာကြောင့်ဆိုတော့ အလုပ်ပိုပို ထားမယ် တွေ့ဖူးလို့ ကြောက်ကြတာပဲ။

ကျွန်တော် အတော်ပဲ မျက်နှာချုပ်တက်နေရလောက်တယ် ငါ့ကိုယ်တိုင် ပိုမိုချိန်ခွင့်မရှိတာကို အရင်ဆုံး စဉ်းစားရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အိမ်ကို ပြန်လာပြီ လက်တွေ လှုပ်ရှားနေတာ၊ နှလုံးခုန်တက်နေတယ်။ ငါ့အာရုံကို အလုပ်အလျောက် တိုးတက်စေဖို့ ကြိုးစားတာကို အသုံးချပြီး ငါ့ကိစ္စကို အသုံးချနေတယ်လို့ ခံစားမိတယ်။ အလုပ်ကနေ ထွက်ဖို့ အကြိမ်ပြောခဲ့ပါပြီ၊ ဒါပေမဲ့ တခြားနေရာမှာ ပိုမိုကောင်းမလားဆိုတာကို သေချာမခံရဘူး။ ငါ့ဒေသမှာကောင်းမွန်တဲ့ ကော်ဖီဆိုင်တွေ ရှားပါးလား၊ အလုပ်ရှာရလားမလား ဆိုတာကို မသိပါ။ ကျွန်တော် ဘာမှပြင်ဆင်ထားတာ မရှိဘူး၊ ရည်မှန်းချက်တွေက အလုပ်တွေကပဲ ဒါပေမဲ့ အလုပ်အတွေ့အကြုံရှိတယ်။

တစ်ညချင်းငါဟာ အဆင်းနဲ့ ပြန်လာတဲ့ ပန်းကန်လေးတစ်လုံး ကို မျက်နှာကြီးက ပြထားတာနဲ့ လမ်းမအလင်းဘေးကို လှည့်ကြည့်ပြီး ငါ့သဘောထားကို ထန့်လန့်မေးခေါ်တယ်။ ငါက ဆိုင်ကိုကောင်းအောင် ကြိုးစားတယ်၊ အချိန်ပေးတယ်၊ မီနူး ပြောင်းလဲရန် အတွေးတွေ တင်ပေးတယ်၊ ဝန်ထမ်းအသစ်တွေကို လက်ထောက်လုပ်ပေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရရှိတာက စကားပြောနဲ့ အဖြစ်မျိုးတင်ပဲ။ ငါပိုက္ဆံနဲ့ သဘောထားမရှိဘူးဟုတ်။

လက်ရှိမှာ ငါ သိလိုတာက — ငါ ထွက်သင့်သလား၊ နောက်တစ်ဖန် စတင်ရမှာလား, ဒါမှမဟုတ် မန်နေဂျာနဲ့ နောက်တစ်ချက် ပြန်ဆွေးနွေးသင့်သလား? စိတ်ရောဂါနဲ့ သွားရင် သူပြုမယ်မထိုက်ဘူးလို့ ကြောက်ပါတယ်။ ဆွေးနွေးရင် သူမပြောင်းလဲရင် အလုပ်တာဝန်ပိုပေးလိမ့်မယ်လို့လည်း ကြောက်တယ်။

မိတ်ဆွေတွေထဲက ဘယ်သူမျိုး ဒီလိုခံရဖူးလဲ? မင်းရဲ့ အကြံပေးချက်တွေ လိုတယ်။ တကယ်အသုံးဝင်တဲ့ အကြံပေးပါ၊ ငါ ဘယ်လိုစကားပြောရမလဲ နောက်တစ်ချက်မှာ စိတ်ထိရနိုင်အောင် မဟုတ်ဘဲ ရှင်းပြမည့် နည်းလမ်းရှိမရှိ။ ငါ့အဖော်တွေနဲ့ ဆက်ဆံမှု မတော်တဆ မချန်ချင်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မခံနိုင်တော့ဘူးလည်း — ငါကို မသုံးချင်ဘူး။

ကြိုတင်ကာလတင် အားလပ်ချင်ပါတယ်။ အကြံပေးထားတဲ့သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ပြန်လာပြီး အချက်အလက် မြှင့်တင်ပေးပါ့မယ်။

P.S. ငါ့လို ဘားရစ်စတာ ဖြစ်ပြီး ဒီဒေသမှာ ပတ်သက်တဲ့ ဆိုင်တစ်ခုခု သိရင် ပါဂျာနယ် အနေနဲ့ တစ်ခုခု ေပးအပ်ပါဦး T_T