ကျောင်းက ပတ်ယားမှာရှိပါတယ်။ စာမေးပွဲလက်ရှိအချိန်ဆိုတော့ အရမ်းနေလို့မရဘူးနော်

ငါက အတန်းဆရာဖြစ်ပြီး အသက် 25 တဲ့သူပါ။ ဒီမှာ လာတာ မ تقریب မနှစ်လောက်ပြည့်လောက်တယ်။ ပေမယ့် ဒီလိုနေတဲ့အခြေအနေက မနှစ်လောက်ပါဘူး၊ မမှန်ဘူး ဆိုရင် မနှစ်လောက်တိုင်တိုင် ပဲ။ ည၁းခွဲမှာဖုန်းနဲ့ ရေးတာ၊ မိန့်ချောင်းကလက်ဖေ့နဲ့ ရုပ်ရှင်ရိုက်သလိုပါ၊ တောင်းပန်ပါတယ် မကျရောက်ရင်

တိုတိုစပ်စပ်ပြောရရင်... အမှုထမ်းဦးစီးတာ ညဘက်အလွန်တုန်လှုပ်တဲ့ အချိန်တွင် အလုပ်အမြန်ပေးတာ ရှိတယ်နော်။ ညဆယ့်လေးနာရီနောက်ပိုင်းကျတော့ လိုင်းတုန့်ပြန်ပြီး ထပ်ပေးတာပါ — စာမေးပွဲပြင်ပါ၊ အထူးလှုပ်ရှားမှုတစ်ခုစီပြင်ဆင်ပါ၊ အမှတ်ပေါင်းစုံကို စုရမ်းပြီး နောက်ပေါက်အနေနဲ့ အကြံပြုချက်ထည့်ပေးပါ ဆိုပြီး နေ့မနက်ပိုင်းအထိ သတ်မှတ်တင်ပေးတာတစ်ပတ်စဉ်ပဲ။ ဟေ့... တကယ်ကို။ အလုပ်တွေ မနည်းပါဘူး။ သင်တန်းပြင်ဆင်၊ ကျောင်းသူကျောင်းသားကြည့်ရှုပြီး မိသားစုတွေက ဖုန်းခေါ်၊ တခါတလေ အိမ်စာစစ်တာ တစ်စုံတစ်ရာ ၁ နာရီလိုချိန် ကျော်စစ်ရတတ်တယ်၊ အမှတ်တွေလည်း အသေးစိတ်ကြည့်ရတယ်။ ညဘက်မှာ အလုပ်နောက်ထပ်ပေးလာရင် ငါ့ဘယ်သူ့ကိုဖြစ်ဖြစ် သက်သက် မခံနိုင်ဘူး

တချို့အလုပ်တွေကတော့ ထက်မြတ်စဉ်းစားဖို့ အချိန်လိုတယ်။ ဥပမာ အပတ်စဉ်အဆုံးစာမေးပွဲတွေကို နှိုင်းယှဉ်စံချိန်ဆောင်ရွက်ဖို့ လိုတယ်။ ဒါပေမယ့် ဦးဆောင်က ထပ်မံကြိုတင်ပြောထားတာ မရှိဘဲ “အရေးပါတယ်” လို့ပဲ ပြောပြီး နေ့မနက်အထိ ပြီးဖို့ မျှော်လင့်လာတယ်။ ငါဆိုသေချာသေချာလုပ်တတ်သူပါ၊ စဉ်းစားတောင် ညနေတစ်လုံးထောင်ထားပဲ၊ အိပ်နေပဲ မရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် နောက်နေ့သင်ကြားရတဲ့ အပေါက်နဲ့ ဘဝရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို ထိခိုက်နေပြန်တယ်။ တစ်ပတ်တစ်ခါ ညလုံးလုံး အလုပ်လုပ်ပြီး အကြိမ်ကြိမ်ဟာ မထိုက်ဘူး အရမ်းလာတော့ပါ

အလုပ်ဖော်တချို့ မျှဝေခံရတယ်၊ တချို့လည်း တတိယတည်းငြိမ်ငေးပြီး လက်ခံလိုက်တယ်။ တချို့က “ငါလုပ်ပေးမယ်” လို့ ပြောတတ်ကြတယ်။ ငါစဉ်းစားလာတာက ငါမပြောရင် ဘယ်သူပြောမလဲဆိုတာပါ။ ပြောတော့ မခံစားအောင် ဒါမှမဟုတ် ရှားရှားပါးပါးမလုပ်ချင်တာလို့ ထင်ကြတာ မျိူး၊ ဒါပေမယ့် ငါ မနောက်ကျချင်ဘူး၊ အရှုပ်အရှင်းလို့မျက်နှာမဆိုးချင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် အချုံချုံလက်လှမ်းမလျော့ အလုပ်များပြီး နေရာမရှိတဲ့အခြေအနေက ငါ့ကို ဖိစီးမှုတွေနဲ့ ပြင်းထန်စေတယ် T_T

တစ်ခါတုန်း ငါ ငြိမ်ငြိမ် “ကြိုတင်အချိန်ပေးနိုင်မလား” လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ အိမ်စာစစ်ပြီး အလုပ်ထုတ်ပေးဖို့ လိုတယ်လို့ ပြောတော့ ဦးဆောင်က “မနက်ခင်းမှာလာပြီး ပြင်လို့ရမယ်” လို့ ပြန်လာတယ်။ ဂရုတစိုက်ကိစ္စတွေကို မနက်ခင်းမှာလက်ဖြင့်ဖြေရှင်းနိုင်မလားဆိုပြီး တကယ်မနက်ပါဘူး။ ငါညှင်းတင်တယ်၊ ရေပန်းစားစေမယ့် မဟုတ်တဲ့အချိန်လေးပေါ့

အသေးစားသေးစားလည်း ရှိတယ်၊ ဥပမာ ဦးဆောင်က မျိုးဆက်အလိုမတော်တဆ CC လိုင်းမှာ ဖုန်းနံပါတ်၊ မိဘတွေအောက်မှာ ချိတ်ဆွဲပေးတတ်တယ်၊ ငါ့ကို မတိုင်ခင်မပြောပဲပါ။ ဒါကြောင့် ငါ ပြန်တုံ့ပြန်ဖို့ အချိန်မရှိဘဲ ညဘက်မှာ မေးခွန်းတွေကို ဖြေကြားရတတ်တယ်၊ လက်ရှိအတွေးနဲ့ မဖြေကြားချင်ဘူး။ ဒီလောက်ပဲလား၊ ငါတွေးပိုမှုများတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဆရာတွေကို ဒီလိုခံနိုင်ရည်လိုလား

ဒီဖိုရမ်မှာသူငယ်ချင်းတွေ၊ ဒီလိုရှိဖူးလား၊ အလုပ်အပြောင်းအရွှေ့မရှိတဲ့ အချိန်ထဲမှာ တစ်ချက်ချင်းတောင်းဆိုတာတွေ အမြဲ မကျြောတာမှန်လား။ ငါက အပြုသဘောထားလည်း ရှိချင်တယ် ဒါပေမယ့် တာဝန်မရှိတဲ့ အဖြစ်မခံရချင်ဘူး။ သင့်ကိုယ်တိုင်ဆိုရင် ဒီလို အရေးပေါ် အချိန်လက်ဝယ် အလုပ်တွေကို ဘယ်လိုတားဆီးမှာလဲ။ ဧရာ။ ဦးဆောင်နဲ့ ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ ကျောင်းထိန်းကြီးတစ်ယောက်ကို တိုက်ရိုက်ပြောသင့်မလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါစိတ်ပျက်နေလား၊ ငါသေးငယ်နေသလား။ တကယ်လိုအပ်တယ် မဟုတ်လား

မူရင်းစာရေးသူ (ငါ) လှည့်ခေါင်းလှည်းမထွက်ဘူး၊ ရှင်းလင်းစွာ သဘောမကြာဘူး။ သူငယ်ချင်းတို့ ရော ဘာထင်လဲ

ပေလ်: မနိုင်ရင် ငါ ဦးဆောင်နဲ့ တိုက်ရိုက်ဆွေးနွေးပြီး ပြန်လာပြောမယ်နော်။