မိတ်ဆွေတို့၊ ကျွန်တော်/ကျွန်မ မင်းကြီးကို အလုပ်ပိုလုပ္လို့ တာဝန်ကျော်နေပြန်တယ် ဆိုတာ ပြောသင့်မလား? အဲတာက အရမ်းစိတ်ဓာတ်ကျနေတယ် နဲ့ အရမ်းရှားတဲ့အရာကို ပြန်လည်လက်ခံပြီး တည့်တည့်လုပ်သွားရမလား ဒါမှမဟုတ် ရှင်းရှင်းပြောသွားရမလား မထင်ရှားဘူး။
ကျွန်တော့်အသက် 21 နှစ်ပါ၊ ကိုရtractor (ကိုရစ) မှာတက္ကသိုလ်လေ့လာနေတယ်။ အခုကျွန်တော်/ကျွန်မက faculty ရဲ့ student assistant အဖြစ် လုပ်နေပြီး ငွေသေးသေးနဲ့ ပဲ လေ့လာနဲ့အတူလုပ်တယ်။ အလုပ်ရွေးတာက ဟိုက်၊ ဆောင်ကအရမ်းနီးလို့ပါ၊ အိမ်ကနေ လမ်းသွား ၅ မိနစ်ပဲ၊ မနက်မှာ ပလတ်စတစ်ကော်ဖီတစ်ခွက်ကို လက်ထဲဘဲ ဆွဲပြီး သွားတတ်တာပဲ 5555
ပုံမှန်အလုပ်ကတော့ စာရွက်စာတန်းအလုပ်၊ ဖိုင်လှုပ်ရှား၊ စာကိုင်၊ အစည်းအဝေးချိန်း၊ အရမ်းရှုပ်မဟုတ်တဲ့ အလုပ်တစ်ချို့။ နေ့တိုင်း လက်ဆောင် ၄ နာရီလောက်ပဲ။ စာမေးပေါ်တာ ရောက်ရင် အချိန်လျော့တက်ပြီး ဆရာ/ဆရာမကို အစီရင်ခံစာတွေလုပ်ပေးရတယ်။ ဒါပေမယ့် တစ်နှစ်ခန့်ကနေ မနှစ်နှစ် မဟုတ်ပဲ ၂ လအကြာကနေ စတဲ့အချိန်မှာ မင်းကြီး(ကြီးမားတဲ့ဆရာတစ်ယောက်) က အလုပ်ကျန်ပြီးတဲ့နေ့ပိုင်းမှာ အလုပ်ပိုမိုအပ်နှံလာတာ မြင်ရတယ်။ ဥပမာ တခြား faculty တွေကို seminar စီစဉ်ချင်တယ်၊ speakers တွေဆက်စပ်ဖို့ အီးမေးလ်ပို့ဖို့၊ ပြည်နယ်တခြားကို ဟိုတယ်နဲ့ ညှိရန် (ပေးပို့ဖို့ ပြောတာကို ကိုယ်တိုင်သွားဆက်သွယ်ဖို့ ပြောတတ်တယ်) စတဲ့အလုပ်တွေ၊ ပြောတတ်တာက “ကူညီပေးပါ အော်၊ နောက်ကပေးမယ် (နောက်တစ်ခါပေး)” ဆိုပြီး။ ကျွန်တော်/ကျွန်မ ကြိုးစားလုပ်ပေမယ့် တခါတလေတော့ ညအချိန် ၉း၁၅ မိနစ်အထိ ရှိရတတ်တယ်။ အလုပ်ချိန်ထက် ခန့်မှန်းပြီး နီးနီး ၂ နာရီကျော် ပိုနေတတ်တယ်။ အိပ်မပျောက်ဘူး၊ မနက်စာသင်တန်းကို ပြန်သွားရမယ်၊ အလွန်ပင်ကို မုန်းလို့ကြောက်တယ်။
တခြားအလုပ်သမားတစ်ယောက်ကတော့ master student ဖြစ်ပြီး coordination လုပ်ဖို့ မစိတ်ဝင်စားသလိုပဲ ဖြစ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းကြီးက အဲဒီကောင်ကို မလုပ်ချင်တော့ဘူးဆိုလိုက်တာဆို ကျွန်တော်/ကျွန်မ ကိုသာ တိုက်ရိုက်အလုပ်ပေးတတ်တယ်။ တစ်ကြိမ်က အဲဒီသူက “ငါလုပ်မယ်” လို့ ပြောပြီးနောက် ထင်ရှားအောင် မလုပ်ဘူး၊ အလုပ်တွေ ကိုဖြုတ်တယ်ဆိုပြီး research ဖန်တီးထားတယ်လို့ ပြောတတ်တယ်။ နားလည်နိုင်ပေမယ့် အကြိမ်ကြိမ်ဖြစ်လာတော့ အခြားလူတွေအမှန်တကယ် ထိခိုက်ထားတယ်လို့ ဆိုတတ်ကြပါတယ်။ အလုပ်များတဲ့အချိန်မှာ မင်းကြီးက အမြဲ “မပြီးရင် ခံစားရမယ်နော်” လို့ ဟာသနဲ့ ပြောတတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် တကယ်ချည်းပန်းရလောက်အောင် ဖိအားပေးတတ်တယ်။
ကျွန်တော်/ကျွန်မ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်နဲ့ ပြောကြည့်တယ်၊ သူတို့က မင်းကြီးကို ရှင်းရှင်းပြောလိုက်ပါလို့ အကြံပေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်/ကျွန်မ ကြောက်တယ် — ဆရာကြီးက ကိုယ်မလိုက်တတ်ဘူးလို့ ထင်မယ်၊ အလုပ်ချိန်လျော့သွားမယ်၊ grade နဲ့ recommendation letter တွေ ထိခိုက်နိုင်တယ်ဆိုတာ ကြောက်လို့ ဘယ်လိုစပြောရမလဲ မသိဘူး။ “ကျွန်တော်/ကျွန်မ စာသင်တန်းရှိရပါတယ်” လိုမျိုး တစ်လုံးတိတိတယ် ပြောမလား၊ အလုပ်စိတ်ပိုင်းအကန့်အသတ် တောင်းမလား။ ပြောလိုက်တာနဲ့ မင်းကြီးမပြောင်းရင် ဘာလုပ်ရမလဲလည်း? အောက်ခြေမှာ တလုပ်ချင်းတည်း ဆိတ်ငြိမ်နေမှ ပိုဘဲမထိခိုက်စေနိုင်လားဆိုတာလည်း ကြောက်တယ်။
အပေါင်းတို့၊ ငါလုံးဝမသိဘူး။ ရှုပ်တယ်။
ငါအနုပျောက်လား? ဒီကို ဘာဖြစ်မလဲ ဆိုပြီး ကျန်လက်ခံထားရမလား? အနာဂတ်မှာ connection ရနိုင်မလားဆိုပြီး အတူတူခံပြီး သင်ခန်းစာအဖြစ်ထားမလား? ဒါမှမဟုတ် လက်ရှိမှာ ရှင်းပြပြီး အကန့်အသတ်ထားသင့်လား? မဟာလမ်းကြာလာရင် စာမဖတ်ရအောင် လာချိန်တက်တာ မဖြစ်စေနိုင်ရင်။ အင်း၊ တကယ်ပြောချင်ရင် တစ်ခါတစ်ရံ စကားအပိုင်းတွေ ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ရင်းနှီးမှု မပျက်စီးအောင် သပ်ရပ်ပါးပါး သေချာပြောချင်တယ်၊ လက်ရေးစာကိုမှ ချစ်ခင်တဲ့ recommendation letter စေတာ ငါလိုချင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် စာမေးမှာ ထိခိုက်မယ်ဆိုတော့ မလိုချင်ဘူး။
ဘယ်သူက ဒီလိုတွေ အတွေ့အကြုံရှိလဲ? နည်းလမ်းနဲ့ စကားလုံးတွေ ပြောပေးပါ၊ အရမ်းကျေနပ်ပါ့မယ်။ ပြီးတော့ ငါဘယ်လိုလက်လှမ်းထိုးမှတ်လို့ စာရေးတဲ့ ballpoint မှာ လက်တလက်တလက်စနိုးလိုက်တာပဲ T_T
မိတ်ဆွေတို့၊ ကျွန်တော်/ကျွန်မ မင်းကြီးကို အလုပ်ပိုလုပ္စေတယ်ဆိုတာ နောက်တစ်ခါပြောသင့်မလား ဆိုတာ ဘယ်လိုတွေးနေရလဲ?
2
0
0
ยังไม่มีความคิดเห็น