ควรตั้งขอบเขตกับลูกค้าที่ทำตัวเหมือนหัวหน้าแค่ไหนคะ
สั้นๆ คือเราเป็นฟรีแลนซ์ออกแบบกราฟิก อายุ 25 อยู่ระยอง ทำงานให้บริษัทเล็กๆ ในกรุงเทพเป็นโปรเจคมาเกือบปีแล้วค่ะ แต่ปัญหาคือเค้ามองเรานอกกรอบ freelancing มากเกินไป จนเราเริ่มงงกับบทบาทตัวเอง
ตอนแรกงานดี จ่ายตรง ให้เวลาทำงานเยอะ แต่พอโปรเจคขยาย เค้าเริ่มส่งงานด่วนตอนเที่ยงคืนจริงๆ แล้วโทรมาบรีฟตอนสี่ทุ่มกว่าๆ (พยายามไม่รับ แต่ก็กลัวเสียงานเลยรับแบบงงๆ) แล้วก็ชอบคอมเมนต์ต่อหน้าทีมในไลน์กลุ่มว่า "ทำไมไม่เข้าใจเลย" เสียงแข็งแบบนั้น เราอ่านแล้วเหวอมาก เงียบเลย ไม่โอเคสุดๆ
บางครั้งโดนให้แก้ไฟล์เรื่อยๆ จนต้องนั่งทำต่อเนื่องเป็น 2-3 ชั่วโมงติดจนตาลาย (จริงๆ นับเวลาทำงานคร่าวๆ รวมแล้วเกือบ 20-30 ชั่วโมงต่อสัปดาห์สำหรับโปรเจคนี้) แต่ไม่มีสวัสดิการ ไม่มีวันลา ไม่มีชั่วโมงทำงานชัดเจน งานเปลี่ยนบรีฟบ่อยมากกก จ่ายเพิ่มช้า บางทีต้องรอเกือบสองอาทิตย์ถึงจะยืนยันเรื่องงบ หรือจ่ายมัดจำแค่ครึ่งเดียวแล้วขอให้เราส่งงานเต็มรูปแบบก่อน เงินจะมาไหมก็ลุ้น พกปากกากับแก้วน้ำเย็นไปนั่งทำกลางดึกหลายครั้ง T_T
เราก็พยายามปรับตัวนะ ยอมแก้ตรงนั้นตรงนี้ เพื่อเงินบ้าง แต่รู้สึกถูกคาดหวังเป็นพนักงานทั้งๆ ที่เราไม่ได้เป็นพนักงานจริงๆ แล้วก็เริ่มรู้สึกว่าถูกใช้มากกก มากกก จริงงง งี้ แต่ก็กลัวว่าถ้าพูดตรงๆ ว่าเราเป็นฟรีแลนซ์และตั้งขอบเขตเรื่องเวลาและค่าบริการ เค้าจะไม่จ้างต่อ หรืออีกมุมคือถ้าไม่พูดเราก็จะยอมถูกใช้งานไปเรื่อยๆ
เราเลยคิดว่าจะเริ่มขอข้อตกลงเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนทุกโปรเจคดีไหม ว่าเวลาทำงาน ระยะเวลาส่งมอบ จำนวนครั้งแก้ไข ค่ามัดจำ และการแจ้งบรีฟต้องแจ้งล่วงหน้าเท่าไหร่ ถามแบบนี้มันคิดมากเกินไปมั้ยคะ หรือควรค่อยๆ บอกเป็นกันเองก่อน แล้วถ้าไม่ยอมค่อยเอาเอกสารมาใช้
พิมพ์ในมือถือ ขอโทษถ้าตกหล่นนะ
เพื่อนๆ ว่าไงคะ เราควรทำยังไงดีคะ? ใครเคยเจอแบบนี้แชร์ประสบการณ์หน่อยค่ะ